شرح و تفسیر دعای افتتاح - ایزدی، عباس - الصفحة ١٥١ - ملك و پادشاهى

ترجمه: اى پروردگار من مرا - از روى لطف - دعوت مى‌كنى پس من از تو روى مى‌گردانم، تو محبّتت را افزون مى‌سازى و من با تو، به خشم مى‌آيم و با من دوستى و شفقت مى‌فرمائى پس از تو قبول نمى‌كنم گويا من بر تو حق نعمت و منّت دارم! (مثل اين كه بر تو ناز دارم) و اين ناسپاسى من مانع از افاضه رحمت و احسانت بر من، نشد و مانع نشد از اينكه به جود و كرمت به من نيكى و كمك كنى.

ملك و پادشاهى

متن دعا: «فارحم عبدك الجاهل وجد عليه بفضل احسانك انّك جواد كريم الحمد للّه مالك الملك مجرى الفلك».

ترجمه: پس رحم كن بر بندۀ نادانت به فضل و احسانت بر او ببخش به يقين تو بسيار بخشنده و بلندنظرى. ستايش مخصوص خدائى است كه مالك ملك وجود و روان سازندۀ كشتيهاى عالم است.

ملك و پادشاهى از آن خدا است و آن را به هركه صلاح بداند عطا مى‌كند قرآن مى‌فرمايد: تُؤْتِي اَلْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ‌[١] از آيات قرآن استفاده مى‌شود اين ملكها و سلطنتهاى ظاهرى كه بعضى افراد بشر دارند چه ملكهاى به حق و يا ناحق، هر دوى آنها به يك معنى منتهى به خدا مى‌شوند. مثلا يك ملك به حق ملك حضرت يوسف از

[١]- آل عمران، ٢٦.