شرح و تفسیر دعای افتتاح - ایزدی، عباس - الصفحة ٦١ - خوف از خدا و عوامل خوف

و به طرف مردم مى‌رود در اين حالت نيز وحشت مى‌كنيم. در اينجا ما خطر را پيش‌بينى نكرده‌ايم، بلكه با موجود خطرناكى روبرو شده‌ايم.

عامل سوم خوف، وضعيت نامناسب خود ما و تطبيق ندادن برنامه زندگى با مقررات اجتماعى است كه با تخلفات رفتارى ما، امر نامطلوبى پيش‌بينى مى‌شود مثل اين كه چشم‌هاى خود را ببنديم و حركت كنيم كه هر لحظه احتمال مى‌دهيم پيشانى ما به ستون يا مانعى برخورد كند و بشكند اينجا ما خوف داريم اما با موجود خطرناك روبرو نشده‌ايم بلكه خودمان را با وضع موجود تطبيق نداده‌ايم.

در شهرى كه عدالت حكمفرما است دزدها و چاقوكش‌ها و ياغى‌ها مى‌ترسند اگرچه آنها با موجود خطرناك روبرو نشده‌اند امّا وضع حاضر و عدالت حاكم بر ايشان خطرناك است و اين كه از خدا مى‌ترسيم (با اينكه خداوند براى هيچ موجودى نعوذ باللّه آفت نيست و موجود خطرناكى نمى‌باشد) سرّش اين است كه خود را با قوانين الهى هماهنگ نكرده‌ايم با اينكه يكى از اسمهاى پروردگار عالم «سلام» است و خطرى ندارد. قرآن مى‌فرمايد: هُوَ اَللّهُ اَلَّذِي لا إِلهَ إِلاّ هُوَ اَلْمَلِكُ اَلْقُدُّوسُ اَلسَّلامُ اَلْمُؤْمِنُ اَلْمُهَيْمِنُ اَلْعَزِيزُ اَلْجَبّارُ اَلْمُتَكَبِّرُ[١]، (او خداوندى است كه معبودى جز او نيست، حاكم و مالك اصلى او است، از هر عيب و نقصى منزّه است به كسى ستم نمى‌كند (با سلامتى و عافيت برخورد مى‌كند) امنيت‌بخش است، مراقب همه

[١]- حشر، ٢٣.