شرح و تفسیر دعای افتتاح - ایزدی، عباس - الصفحة ٢٤٠ - عطا به قدر اشتها

ما را با آن حضرت جبران فرما سختى‌هاى ما را به بركتش آسان گردان به ظهور آن حضرت ما را روسفيد گردان و اسيران ما را به بركتش آزاد ساز و حاجتهاى ما را روا گردان و وعده‌هائى را كه به ما دادى با او برآورده ساز و دعاى ما را به وجودش مستجاب فرما و درخواستهاى ما را به بركت حضرتش عطا فرما و به وجود مقدّس او، ما را به آرزوهاى دنيا و آخرتمان برسان. و به واسطه‌ى حضرتش فوق آنچه مايليم عطا فرما اى بهترين سؤال‌شدگان و گسترده‌ترين عطاكنندگان)[١].

عطا به قدر اشتها

خداوند ممكن است در دنيا به شفاعت امام عليه السّلام هرچه بخواهيم به ما بدهد ولى چون نظرمان كوتاه است و از طرفى لطف خداوند عميم و فراگير است، لطف و رحمت واسعۀ خداوند اقتضا مى‌كند چيزى را كه حتى ما تصور آن را نمى‌كنيم به ما عنايت فرمايد، در قرآن مجيد درباره‌ى بهشتيان مى‌فرمايد: لَهُمْ ما يَشاؤُنَ فِيها وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ[٢]، (براى اهل بهشت هرچه بخواهند هست و پيش ما مزيد بر آن است). يعنى خيلى وقتها چيزى كه به فكرشان نمى‌رسد، ما به آنها مى‌دهيم و بهشتيان هرچه بخواهند هست اما درجات آنها مختلف است.

[١]- براى توضيح بيشتر به دعاى ٤٧ صحيفۀ سجاديه مراجعه شود.

[٢]- ق، ٣٥.