شرح و تفسیر دعای افتتاح - ایزدی، عباس - الصفحة ١٢٣ - نسبى بودن شرّ

دعوت‌كننده به شر)» باشند تا انسان در اين مزاحمت‌ها كمال خودش را طى كند. و ساير معاصى هم كه واقع مى‌شوند، همه از اين قبيل است. آن افراد ظالمى كه با اولياء خدا مخالفت مى‌كنند، كارشان نسبت به خودشان شرّ است ولى نسبت به كل نظام هستى اين قواى شريره اگر نباشند قوائى كه اقتضاى كمال موجودات را دارند به نتيجه مطلوب نمى‌رسند. خلاصه اين كه در فرمانروائى پروردگار عالم هيچ نيروئى كه بتواند با اراده او ضديت كند و در كار خدا نزاع داشته باشد، وجود ندارد و تضادها و مزاحمتهاى جزئى ضررى به سلطنت خدا وارد نمى‌كند.

متن دعا: «الحمد للّه الّذى لا شريك له فى خلقه و لا شبيه له فى عظمته».

ترجمه: حمد و ستايش مخصوص خداوندى است كه شريكى با او و براى او در آفرينش نيست و در عظمتش همانندى نيست.

اين قسمت از دعا بيان يك بخش از توحيد افعالى يعنى توحيد در خالقيت است همان ذات يگانه‌اى كه واجب الوجود است و خلقت و ايجاد عالم هم منحصر به او است.

متن دعا: «الحمد للّه الفاشى فى الخلق امره و حمده الظّاهر بالكرم مجده الباسط بالجود يده».

ترجمه: سپاس مخصوص براى خداوندى است كه آشكار است در بين خلق ستايش و فرمانش. خدائى كه بزرگواريش ظاهر است به لطف و كرم، و گشوده است به بخشش دست كرمش را.