شرح و تفسیر دعای افتتاح - ایزدی، عباس - الصفحة ١٩٢ - پيامبر امين و صفىّ

اينكه او را رسول قرار دهد (نبى دارنده و آورنده‌ى خبر و رسول يعنى فرستاده) سپس فرمود و خداوند او را رسول قرار داد پيش از آنكه او را خليل و دوست خود قرار دهد و بعد او را دوست خود قرار داد و وقتى همه اين مراتب را پيدا كرد فرمود من تو را امام قرار دادم.[١]

پيامبر امين و صفىّ‌

متن دعا: «و امينك و صفيّك»، (اين پيامبر امانت‌دار تو است و حافظ سرّ خدا).

حضرت از زمان نوجوانى معروف بودند به امين و همه او را به امانت‌دارى و درستكارى مى‌شناختند. در زمان قديم كه بانك و غيره نبود مردم حتى غيرمسلمانان و قبل از بعثت، از روى اعتمادى كه به حضرت داشتند، امانات را پيش حضرت مى‌گذاشتند و امين لقب آن حضرت بود.

و در اين دعا مى‌گوئيم پيامبر، امين خدا بود كه آنچه را پيش او به امانت مى‌گذاشت از علوم و معارف و دستوراتى كه ناحيه‌ى غيب به حضرت وحى مى‌شد، كم و زياد و فراموش نمى‌كرد و مأمور ابلاغ وحى بود. البته اين‌جهت هم هست كه انبياء عليهم السّلام با اتّصال و ارتباط به عالم غيب و تلقى وحى گاهى مأمور بودند آنچه را دريافت مى‌كنند به مردم ابلاغ كنند و گاهى مأمور نبودند مثل آيۀ مربوط به معراج

[١]- اصول كافى ج ١، ص ١٧٥ (باب طبقات الانبياء)