شرح و تفسیر دعای افتتاح - ایزدی، عباس - الصفحة ١٤٨ - مصلحت در تأخير اجابت دعا

مصلحت در تأخير اجابت دعا

امير المؤمنين عليه السّلام به امام حسن عليه السّلام مى‌فرمايد: «و ربّما اخّرت عنك الاجابة ليكون ذلك اعظم لاجر السّائل، و اجزل لعطاء الآمل و ربّما سئلت الشّىء فلا تؤتاه و اوتيت خيرا منه عاجلا او آجلا او صرف عنك لما هو خير لك، فلربّ امر قد طلبته فيه هلاك دينك لو اوتيته فلتكن مسئلتك فيما يبقى لك جماله و ينفى عنك و باله فالمال لا يبقى لك، و لا تبقى له...»[١]، (و چه بسيار اجابت تو به تأخير مى‌افتد تا در عوض پاداش براى درخواست‌كننده بزرگتر و بخشش براى شخص اميدوار، بيشتر باشد و چه بسا چيزى را از خدا درخواست مى‌نمايى و به تو عطا نمى‌شود و بهتر از آن در دنيا يا آخرت به تو داده مى‌شود و يا اصلا اجابت نمى‌شود براى جهتى كه برايت بهتر است چرا كه بسا چيزى را مى‌طلبى كه اگر به تو داده شود نابودى دين تو در آن است.

بنابراين بايد چيزى را بخواهى كه خوبى آن برايت بماند و گرفتارى آن از تو بركنار باشد. مال براى تو نمى‌ماند و تو براى آن نمى‌مانى.

خداوند كليدهاى خزانه‌هايش را در دو دست تو قرار داده است به وسيله چيزى (دعا) كه براى تو درخواست از خود را اجازه فرموده، پس هرگاه بخواهى بواسطۀ دعا درهاى نعمتش را بگشائى و پى‌در پى رسيدن باران‌هاى رحمتش را درخواست نمائى، بايد تأخير در اجابت و پذيرش خدا، تو را نااميد نگرداند، «فانّ العطيّة

[١]- نهج البلاغه، نامه ٣١، فراز ٣٤.