شرح و تفسیر دعای افتتاح - ایزدی، عباس - الصفحة ١٩٠ - فرق نبى و رسول

مسئوليت آن وزير است كه در داخل كشور بعهده او است بنابراين انبياء گاهى يك رسالت خاص داشتند كه خارج از مسئوليت عمومى و مقام نبوت آنها بود.[١] اين تحقيق ايشان بود.

مرحوم علاّمه طباطبائى رحمه اللّه مى‌فرمايد: هركس از طرف خدا براى هدايت مردم برانگيخته شود «نبى» نام دارد و اين معنى از آياتى از جمله فَبَعَثَ اَللّهُ اَلنَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ‌،[٢] (پس خداوند پيامبران از بشارت‌دهنده و بيم‌دهنده فرستاد)؛ استفاده مى‌شود كه نبى كارش فقط بشارت و انذار و بيم دادن است اما رسول، فرستادۀ مخصوصى است كه براى اصلاح همه‌جانبه كار مردم و يكسره كردن از جهت هدايت و عذاب مبعوث مى‌شود به‌طورى‌كه اگر او را تكذيب كردند و پيامبريش را نپذيرفتند مورد عقوبت پروردگار واقع مى‌شوند پس نبى و رسول در عين حال كه هركدام معنى خاص و مباين يكديگر دارند، از جهت مصداق اعم و اخصّند يعنى ممكن است پيامبرى مانند رسول اكرم و يا حضرت موسى و... هم مقام بيان معارف دينى را داشته باشد و هم سفير پروردگار باشد براى اتمام حجت كه مى‌شود رسول اما رسول فقط مقام سفارت و اتمام حجت دارد.

نكته: در بعضى روايات در بيان فرق نبى و رسول در آيه وَ

[١]- تفسير الميزان، ج ٢، ٢١٣

[٢]- بقره، ٢١٣.