شرح و تفسیر دعای افتتاح - ایزدی، عباس - الصفحة ٢١٨ - عصمت يوسف عليه السّلام

خودش را از گناهان و چيزهائى كه مقتضاى شهوت است، حفظ مى‌كند مال حرام نمى‌خورد، پرخورى نمى‌كند و دنبال شهوت جنسى نيست، ولى ممكن است همين شخص عفيف يك وقتى مغلوب هوى و هوس و شيطان قرار گيرد. و به مقتضاى طبع خود عمل نكند اگرچه به‌طور غالبى، بيشتر اوقات اثر دارد نه هميشه و نمى‌شود يك انسان از تمام جهات با كمال و ساخته شده را پيدا كرد كه هيچ‌وقت از مقتضاى تقوا و عدالت و عفت خود تخلف نكند مثلا كسى‌كه ملكه تقوى دارد، تا وقتى متوجه فضيلت تقوا است ميل به پيروى از شهوت ناپسند ندارد و به مقتضاى تقواى خود عمل مى‌كند ولى با شعله‌ور شدن آتش شهوت و غضب و غفلت از تقوى، شعور باطنى او ضعيف مى‌شود و مرتكب خلاف مى‌گردد، برخلاف فضيلت عصمت كه هيچ‌وقت مغلوب واقع نمى‌شود و در بحرانى‌ترين شرائط، معصوم را از خطا و گناه حفظ مى‌كند.

عصمت يوسف عليه السّلام

نمونه بارز نقش عصمت را در حضرت يوسف عليه السّلام مى‌بينيم. با توجه به وضعيتى كه براى حضرت يوسف عليه السّلام پيش آمد يعنى آنگاه كه زليخا مجلس را آماده ساخته و خودش را آراسته بود و در معرض ديد يوسف قرار داد و مى‌خواست يوسف را وادار به گناه كند كه قرآن مى‌فرمايد: وَ راوَدَتْهُ اَلَّتِي هُوَ فِي بَيْتِها عَنْ نَفْسِهِ وَ غَلَّقَتِ اَلْأَبْوابَ وَ قالَتْ هَيْتَ لَكَ قالَ مَعاذَ اَللّهِ إِنَّهُ رَبِّي أَحْسَنَ مَثْوايَ إِنَّهُ لا يُفْلِحُ اَلظّالِمُونَ‌.