شرح و تفسیر دعای افتتاح - ایزدی، عباس - الصفحة ٢٣ - فعاليتهاى انقلابى و مبارزات سياسى تا پيروزى انقلاب
بعد از فوت مرحوم آيت اللّه العظمى حكيم در نجف اشرف اعلاميهاى به امضاى ١٢ نفر از علماى بزرگ حوزه علميه قم، جهت مرجعيت حضرت امام منتشر شد كه به تبعيد و حبس آنان انجاميد و رژيم ستمشاهى با توطئۀ حساب شدهاى سعى در از بين بردن مركزيت مرجعيت تقليد مىكرد و در همين ايام سرمايهگذارى وسيع سرمايهداران آمريكايى در ايران و اعطاء امتياز به آنها به نحوى كه ابعاد اقتصادى، كسب، زراعت و صنعت هر شهر به آنها وابسته مىشد، مطرح بود كه مبارزه با اين مسائل، منجر به شهادت دلخراش آيت اللّه سعيدى در زندان گرديد.
اين مسئله به شدت در نجفآباد انعكاس يافت و در يكى از شبهاى تابستان، مردم و ائمه جماعات را بهطور سرى خبر كردند كه براى اقامه نماز جماعت در مسجد جامع حضور يابند. صحن و شبستان مسجد مملو از جمعيت شد و آيت اللّه ايزدى اين شب به جاى امام راتب مسجد جامع، مرحوم حجة الاسلام و المسلمين آقاى سيد محمد باقر حسنى، اقامه جماعت كردند و بلافاصله بعد از نماز با اعلام اينكه مجلس ترحيم است، مردم متوجه شدند كه مسئلۀ خاصى است. اينجا بود كه آيت اللّه ايزدى با احساسات ژرفى كه نسبت به عمق فاجعه داشتند، سخن را آغاز و با بيان احاديثى در فضل علم و عالم و طرح مسئله مرجعيت و اينكه تعيين مرجع در صلاحيت كيست، با عصبانيت موضع رژيم را در مخالفت با حضرت امام محكوم كردند و با عباراتى تحقيرآميز، خطاب به شاه معدوم