شرح و تفسیر دعای افتتاح - ایزدی، عباس - الصفحة ٨١ - قوّ&#١٧٢٨ مولّده

صورت تخم گل و در ميوه‌جات به شكل هستۀ ميوه درمى‌آيد كه وقتى در محل مناسبى قرار گرفت از آن گياه يا درخت به وجود مى‌آيد و اين قوه را در گياهان قوه مولّده مى‌نامند و در حيوانات هم اين قوّه وجود دارد، مثلا در انسان و اغلب پستانداران توليدمثل از طريق جنسى و مايع منيوى انجام مى‌شود كه مجموعه‌اى از سلول‌هاى جنسى نر به نام «اسپرم» و مواد معدنى است. تمام سلول‌هاى بدن مواد لازم خود را از خون مى‌گيرند. پس اسپرم نيز - كه يك سلول جنسى است - مواد غذايى موردنياز خود را از خون دريافت مى‌كند و با استفاده از آن به اسپرم بالغ و تمايز يافته تبديل مى‌شود. از ميان سيصد تا چهارصد ميليون اسپرم آزاد شده فقط يك عدد موفق به «لقاح» و تركيب با سلول جنسى ماده (تخمك) مى‌شود. پس از لقاح اين دو سلول، نطفه پديد مى‌آيد. اين سلول در رحم مادر قرار مى‌گيرد و ابتدا از طريق مواد غذايى موجود در تخمك و سپس از طريق ديواره‌ى رحم از بدن مادر تغذيه مى‌كند و به نوزاد تكامل يافته تبديل مى‌شود.

اين سه قوه فقط در موجودات مادى و جسمانى است حالا بعد از اين بيان به بطلان اين مطلب مى‌رسيم كه مشركين ملائكه را فرزند خدا مى‌دانستند و نعوذ باللّه خداوند را مولّد آنها مى‌پنداشتند وَ قالُوا اِتَّخَذَ اَلرَّحْمنُ وَلَداً [١](گفتند خداوند براى خود فرزند گرفته است).

[١]- همان.