شرح و تفسیر دعای افتتاح - ایزدی، عباس - الصفحة ٢٥٠

المتجبّرين فى موضع الكبريآء و العظمة، جبارانى در جاى بزرگى و كبريائى، اى خدا تو به من اجازه دادى اللّهمّ‌، اذنت لى فى دعآئك و مسئلتك، فاسمع كه به درگاهت دعا كنم و حاجت طلبم پس بشنو اى شنوا، ثنايم را يا سميع مدحتى، و اجب يا رحيم دعوتى، و اقل و پاسخ ده اى مهربان، خواسته و خواهشم را و از لغزشم به كرمت يا غفور عثرتى، فكم يا الهى من كربة قد درگذر كه چه بسيار تو غصه و اندوه‌ها را برطرف كرده‌اى و همّ فرّجتها، و هموم قد كشفتها، و عثرة قد اقلتها، و غم‌ها را زايل ساخته‌اى و لغزش‌ها بخشيده‌اى و رحمت‌ها (بر خلق) و رحمة قد نشرتها، و حلقة بلآء قد فككتها، منتشر نموده‌اى و زنجيرهاى بلا را درهم گسسته‌اى، ستايش خداى الحمد للّه الّذى لم يتّخذ صاحبة و لا ولدا، و لم را كه جفت و فرزندى نگرفته و او را نيست در فرمانروايى يكن له شريك فى الملك، و لم يكن له ولىّ من شريكى و قدرت كاملش بى‌نياز از مددكار است و بزرگترين الذّلّ و كبّره تكبيرا، الحمد للّه بجميع محامده بزرگداشت را سزاوار است، ستايش خداى را به جميع اوصاف كماليه‌اش