شرح و تفسیر دعای افتتاح - ایزدی، عباس - الصفحة ١٤٧ - الطاف الهى باعث طمع در رحمت

من صرفنظر كردى هرقدر هم زياد گناه كردم بردبارى نشان دادى، اين خاطرات خوب، باعث مى‌شود كه به خودم جرئت بدهم با اين وضع بدم، در عين حال دست حاجت به سوى تو دراز كنم و از تو چيز بخواهم مثل اينكه اين سابقه‌هاى خوب كه از تو سراغ دارم، مرا جرأت داده و به طمع انداخته است كه باز هم، از تو حاجت بخواهم.

متن دعا: «فصرت ادعوك آمنا و أسئلك مستأنسا لا خائفا و لا وجلا مدلاّ عليك فيما قصدت فيه اليك».

ترجمه: بعد از اين كه اين خوبى‌ها را از تو ديدم اين‌طور شدم كه با دلى مطمئن بدون بيم و هراس حاجت بخواهم. (خوف و وجل تقريبا هردو به معنى ترس و وحشت است). درحاليكه (مدلاّ) ناز دارم بر تو در آنچه مى‌خواستم تقاضا كنم.

مثلا مى‌گوييم خدايا آنان‌كه خوب شدند و خوب بودند تو كمكشان كردى، خوب چه مى‌شود كه به ما هم كمك كنى‌؟...

متن دعا: «فان ابطأ عنّى عتبت بجهلى عليك و لعلّ الّذى ابطأعنّى هو خير لى لعلمك بعاقبة الأمور».

ترجمه: و اگر حاجتم دير برآورده شود از روى نادانى بر تو عتاب (سرزنش) كنم در صورتى‌كه شايد تأخير حاجت من برايم بهتر بود چون تو دانا به عاقبت امور خلقى (ميدانى چه چيزى براى آنها خير و مصلحت است و سرانجام كارها چه خواهد بود).