شرح و تفسیر دعای افتتاح - ایزدی، عباس - الصفحة ٢٥٤

الحمد للّه مالك الملك، مجرى الفلك، مسخّر سپاس خاص خدايى است كه مالك فرمانروا، روان‌كنندۀ كشتى، الرّياح، فالق الاصباح، ديّان الدّين، ربّ مسخركنندۀ بادها، شكافندۀ صبح صادق، جزادهندۀ روز جزا العالمين، الحمد للّه على حلمه بعد علمه، و پروردگار جهانيان است، سپاس براى خداست بر بردباريش و الحمد للّه على عفوه بعد قدرته، و الحمد للّه پس از دانستنش و ستايش براى خداست بر عفوش پس از توانائيش على طول اناته فى غضبه، و هو قادر على ما و ستايش براى خداست بر طولانى بودن حلمش در موقع خشمش و او يريد، الحمد للّه خالق الخلق، باسط الرّزق، تواناست بر هرچه بخواهد، ستايش خداى را كه آفرينندۀ خلق، فالق الاصباح، ذى الجلال و الاكرام، و الفضل گشايندۀ روزى، شكافندۀ سپيده صبح، داراى بزرگوارى و بزرگ‌منشى و الانعام، الّذى بعد فلا يرى، و قرب فشهد و بخشش و نعمت‌هاست، خدايى كه دورست پس ديده نشود و نزديكست پس النّجوى، تبارك و تعالى، الحمد للّه الّذى ليس ناظر رازهاى نهانست، فرخنده و برترست، ستايش براى خداييست كه نيست