شرح و تفسیر دعای افتتاح - ایزدی، عباس - الصفحة ٢٥٣

اليك، فان ابطا عنّى عتبت بجهلى عليك، و لعلّ پس اگر دير حاجتم برآمد ملامت و درشتى كنم به نادانيم بر تو الّذى ابطا عنّى هو خير لى لعلمك بعاقبة و شايد آنچه دير آمده خير من باشد به علت دانش تو به الامور، فلم ار مولى كريما اصبر على عبد لئيم سرانجام كارها، پس من نديدم مولاى كريمى را بر بنده پستى منك علىّ يا ربّ‌، انّك تدعونى فاولّى عنك، شكيباتر از تو بر خودم، اى پروردگارم تو مرا بخوانى پس روگردانم! و تتحبّب الىّ فاتبغّ اليك، و تتودّد إلىّ فلا اقبل و دوستى با من ورزى اما من با تو دشمنى ورزم! و با من مهر منك كانّ لى التّطوّل عليك فلم يمنعك ذلك من ورزى و من از تو نپذيرم، گويا من حق منّت و نعمت بر تو دارم، الرّحمة لى و الاحسان الىّ‌، و التّفضّل علىّ پس (اين ناسپاسى) تو را بازنداشت از افاضه رحمت و احسان بجودك و كرمك، فارحم عبدك الجاهل، وجد بر من، و بخشش افزون بر من به جود و كرمت، پس رحم كن بر بنده عليه، بفضل احسانك، انّك جواد كريم، نادانت و ببخش او را با فزونى احسانت، زيرا تو جودمند و كريمى،