شرح و تفسیر دعای افتتاح - ایزدی، عباس - الصفحة ١٧١ - رفعت مستضعفان و شكستن مستكبران

است.

شكستن چيز خشك مثل چوب و نان را مى‌گويند هضم كه شكستنش صدا مى‌كند لذا به زبان محلّى مى‌گوئيم «شرقّى»[١]شكست و قصم پاره كردن را مى‌گويند مثل اينكه نخى را پاره مى‌كنيم و صدا ندارد به زبان محلى مى‌گوئيم «پتّى»[٢] پاره شد. آن‌وقت خدا قاصم جبارين است يعنى چنان ستمگران را درهم مى‌شكند و شوكت آنان را از بين مى‌برد كه به قول خودمان، صدايش به گوش فلك مى‌رسد.

مبير الظّالمين، بوار به معنى هلاكت است. بار يبور يعنى هلك يهلك هلاك شد و هلاك مى‌شود و ابار يبير - اهلك يهلك يعنى هلاك كرد و هلاك مى‌كند و مبير اسم فاعل است به معنى هلاك و نابود كننده. «مدرك الهاربين» - دريابنده‌اى فراريان. هيچ‌كس نمى‌تواند از قدرت و حكومت حق فرار كند. امير المؤمنين عليه السّلام مى‌فرمايد: «و لا يمكن الفرار من حكومتك»[٣]، (فرار از حكومت و فرمانروائى تو ممكن نيست). «و لئن امهل اللّه الظّالم فلن يفوت اخذه»،[٤] (اگر خداوند ظالم را مهلت و فرصت دهد مجازات او فوت نمى‌شود). هر جا برود خداوند او را مى‌يابد.

[١]- از گويشهاى محلّى است.

[٢]- از گويشهاى محلّى است.

[٣]- دعاى كميل.

[٤]- نهج البلاغه، خطبه ٩٧ فراز، ١