شرح و تفسیر دعای افتتاح - ایزدی، عباس - الصفحة ٢٢٩ - انتظار فرج و ظهور دولت كريمه

بجايشان بيايند در آيه ٥٥ سوره نور مى‌فرمايد: لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي اَلْأَرْضِ كَمَا اِسْتَخْلَفَ اَلَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ‌، (همانا مؤمنان اهل عمل صالح را مثل گذشتگان خليفه قرار دهد)، چنانچه خداوند مى‌فرمايد: وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي اَلزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ اَلذِّكْرِ أَنَّ اَلْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ اَلصّالِحُونَ‌[١]، (بعد از ذكر در زبور نوشتيم زمين را بندگان شايسته ارث مى‌برند).

به‌هرحال مرامها و اشخاص باطل كه هميشه با انبياء در مبارزه بودند منقرض شده است و طرفداران حق جاى آنها مى‌آيند و حق و حقيقتى كه آثار آنهاست باقى است و اين به اعتبار شخص نيست بلكه به اعتبار نوع مرام حق است كه انبياء مى‌خواستند بين مردم بماند و مخالفان از آن جلوگيرى مى‌كردند و اهل باطل همه از بين رفته‌اند و چيزى جز بدنامى از آنها نمانده است اما اهل حق و حقيقت هرچند خيلى از آنها الآن نيستند امّا ياد و نام خير و مرامشان باقى است.

«هنيئا لهم» (گوارايشان باد).

و خداوند اين وعده را به طرفداران حق داده است كه: قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ اِسْتَعِينُوا بِاللّهِ وَ اِصْبِرُوا إِنَّ اَلْأَرْضَ لِلّهِ يُورِثُها مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ اَلْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ‌[٢]، (موسى به قوم خود گفت: از خدا يارى جوييد و استقامت پيشه كنيد به درستى كه زمين از آن خدا است و آن را به هركس از بندگانش بخواهد واگذار مى‌كند و سرانجام نيك براى

[١]- انبياء، ١٠٥.

[٢]- اعراف، ١٢٨.