منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة - هاشمى خويى، ميرزا حبيب الله - الصفحة ١٦٦ - الترجمة

پس القا كرد بسوى شما معذرت خود را در عقوبت شما، و أخذ نمود بر شما حجّت خود را، و پيش انداخت بسوى شما تهديد و وعيد را، و ترسانيد شما را پيش از عذاب شديد.

پس تدارك نمائيد در بقيّه روزگار خود و باز داريد در بقيّه أيّام نفس خود را از عمل ناشايست، و متحمل باشيد بمشقت عبادت پس بدرستى كه آن بقيه ايام كم است در ميان روزگار بسيار كه ميباشد از شما غفلت و بى‌خبرى و مشغول شدن از پندگيرى و رخصت ندهيد نفسهاى خود را تا اين كه ببرد شما را آن رخصتها در راههاى ظالمان و ستمكاران، و مداهنه و مسامحه ننمائيد با فاسقان تا اين كه بياورد شما را آن مداهنه بمعصيت.

اى بندگان خدا بدرستى كه نصيحت كننده‌ترين خلق بر نفس سركش خود اطاعت كننده‌ترين ايشانست پروردگار خود را، و بدرستى كه فريب دهنده‌ترين خلق نفس خود را عاصى‌ترين ايشان است بر آفريدگار خود، و زيان كار كسى است كه زيان رساند نفس خود را، و سودمند كسى است كه سالم شود از براى او دين او، و صاحب سعادت آن كسى است كه پند گيرد بحال غير خود، و صاحب شقاوت آن كسى است كه فريب خورد بهوا و غرور خود.

و بدانيد كه اندكى از ريا شركست بخدا، و همنشينى أهل معصيت و هوا محل فراموشى ايمانست و مكان حضور شيطان، و كناره جوئى كنيد از كذب و بهتان كه آن بيگانه است از ايمان، راستگو بر كناره نجاتست و بزرگوارى، و دروغ‌گو بر گوشه هوس است و خوارى، و بر يكديگر حسد مبريد، پس بدرستى كه مى‌خورد حسد دين را همچنان كه مى‌خورد آتش هيزم را.

بيت‌