آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٩٠ - اخبار باب

٦- در عيون (٢/ ٧٥) بسند پيش كه پيغمبر فرمود: كما از منّ است كه خدا به بنى اسرائيل نازل كرد و درمان چشم است و خرماى عجوه از بهشت است و از جنس برنى است كه از بهشت است و درمان زهر است.

بيان: در قاموس گفته: عجوه در حجاز خرماى پست است و خرمائى است در مدينه در بحر الجواهر گفته: عجوه بفتح نوعى است از خرماى مدينه درشت‌تر از صيحانى كه بسياهى زند، و گفته: برنى بهترين خرما است ...

٨- در مجالس ابن الشيخ: بسندى تا رسول خدا ٦ كه هر كس با چند خرماى عجوه ناشتا بشكند در آن روز از زهر و جادو زيان نبيند (٢/ ٩).

٩- در علل (٢/ ٢٦٢) بسندش تا امام ششم ٧ كه چون خدا عزّ و جلّ آدم را از گل آفريد از آن گل فزون آمد و از آن فزونى نخله را آفريد و از اين رو چون سرش را برند نرويد و نياز بآبستنى دارد.

١٠- و از همان (..) بسندش تا رسول خدا ٦ كه هر نخله‌اى در آبگير برويد جز نخله عجوه چون كه نرش از بهشت است.

بيان: مقصود اينست كه عجوه از هسته نرويد و چون از هسته‌اش نخله رويد عجوه نباشد، و تنها شاخه‌اى كه از ريشه آن رويد عجوه باشد.

١١- در خصال (٢/ ٦٣٧) بسندش تا امير المؤمنين ٧ كه زن آبستن چيزى نخورد و با آن درمان نكند كه بهتر از رطب باشد، خدا عزّ و جلّ بمريم ٣ فرموده: «و بلرزان براى خود تنه درخت خرما را تا خرماى تازه برات افتد پس بخور و بنوش و چشمت روشن» ساك فرزندان خود را با خرما برداريد كه رسول خدا ٦ با حسن و حسين چنين كرد.

١٢- در محاسن ٥٣٤ (مضمون خبر شماره ٢ را آورده است) و با اندك اختلافى در مكارم مانندش آمده.

١٣- در محاسن (٥٢٨) بسندش از امام ششم ٧ كه پرسش گرديد از آغاز آفرينش نخل خرما، فرمود: چون خدا تبارك و تعالى آدم را از گلى كه برايش‌