آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٧٣ - باب سوم در پرندهها و جانوران حلال و غير حلال

اسبان و استران و خران فرمود: حلالند ولى شما آنها را خوش نداريد.

١٧- و از همان: بسندى از داود رقى كه نوشتم بابى الحسن ٧ در باره گوشت و شير شتران بُختى نگاشت باكى ندارند.

بيان: در قاموس گفته: بخت شتران خراسانى است .. و بسا از نفى بأس كراهت فهم شود، ولى اشكال دارد آرى نفى بأس در زبان اخبار با كراهت منافات ندارد گرچه عموم نكره در سياق نفى كراهت را هم نفى كند چون آن هم خود باسى باشد.

در دروس گفته: ابن ادريس و فاضل گوره‌خر را مكروه دانستند و حلّى شتر و گاو ميش را مكروه دانسته و آنچه در مراسله ابى الحسن ٧ است در باره گوره‌خر اينست كه تركش بهتر است، در گوشت گاوميش روايت است كه باكى ندارد- پايان- و گويم: آنچه در كافى ابى الصلاح يافتم اينست كه مكروه است خوردن گوشت گاوميش و شتر بختى و گوره‌خر و خر خانگى- پايان- و اينكه شهيد كراهت گوشت هر گونه شتر را باو بسته اشتباه است، و چگونه چنين است با اينكه گردش زندگى پيغمبر ٦ و ائمه : بخوردن گوشت آنها و قربانى كردن آنها بوده ولى غالب در بلاد آنها شتران عربى بوده نه خراسانى و قول بكراهت گوشت شتر خراسانى وجهى دارد براى روايت كلينى بسندى ضعيف از سليمان جعفرى كه شنيدم از ابى الحسن ٧ كه ميفرمود: من از گوشت شتران بختى نخورم و بكسى هم نگويم بخورد.

١٨- در فقه الرضا كه فرمود ٧ خورده شوند از پرنده آنچه دو بالش را در پرواز بجنباند و خورده نشود آنچه دو بالش نجنباند، و اگر چه پرنده بهر دو شكل بپرد آنچه بال زدنش بيش است خورده شود و اگر بال زدنش كمتر است خورده نشود.

١٩- عياشى- ج ١ ص ٣٧٤ تفسير عياشى- از عبد اللَّه بن ابى يعفور كه شنيدم امام‌