آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٩٦ - اخبار باب

(فمن صمم) در نسخه‌ها چنين است و آن يا با تخفيف است و فك ادغام چون علم يعنى نشنود و نگويد يا با تشديد است از باب تفعيل يعنى عزم برخاسته خود كند و دست برندارد. در مسالك گفته: لال اگر اشاره فهماننده بسم اللَّه دارد ذبيحه او حلال است و گر نه مانند بى‌قصد باشد.

٦٢- در تهذيب، بسندش از ابى مخلد سرّاج كه نزد امام ششم بودم و معتب وارد شد و گفت: بر در خانه دو مردند، فرمود: آنها را درون آر، بدرون آمدند و يكيشان گفت: من مرد زين سازى هستم و پوستهاى پلنگ ميفروشم، فرمود دباغى شدند؟ گفت: آرى، فرمود: باكى ندارد- تهذيب ٦: ٣٧٤-.

٦٣- و از همان- ٣٧١-: بسندش از ابى القاسم صيقل كه نوشتم بسوى او دستگيره شمشيرها كه سفن نام دارند از پوست ماهى ميسازم اين كار جائز است با اينكه گوشت آن ماهى را نميخوريم، در پاسخ نگاشت باكى ندارد.

بيان: بدان كه برخى حيوانها باتفاق علماء تذكيه پذيرند، و آن حيوانات حلال گوشتند و برخى باتفاق تذكيه ناپذيرند مانند آدمى بطور مطلق و نجس العين چون سگ و خوك باين معنى كه مردار آدمى بوسيله ذبح پاك نشود گرچه ذبحش جائز شود مانند كافر، و نجس العين هم بتذكيه پاك نشود بلكه بهمان نجاست خود بماند و در تذكيه پذيرى برخى حيوانها خلاف است مانند مسوخ كه هر كس چون شيخ مفيد و شيخ طوسى و سلّار آنها را نجس داند آنها را تذكيه پذير نداند مانند سگ و خوك و اين قول سست است و كسانى كه آنها را پاك دانند اختلاف دارند و سيد مرتضى و جمعى آنها را تذكيه پذير دانستند و جمعى تذكيه ناپذير مانند حشرات چون موش، ابن عرس، سوسمار، و خلاف در آن چون خلاف پيش است.

سوّم جانوران درنده مورد خلافند چون شير، پلنگ، يوز و روباه و مشهور ميان اصحاب اينست كه تذكيه پذيرند و با تذكيه آنها بهره‌گيرى از پوست آنها رواست چون پاك هستند. و شهيد- ره- گفته: قائل بتذكيه ناپذيرى آنها دانسته نشده با اينكه اخبار بتذكيه پذيرى آنها دلالت دارند گرچه در سند بيشتر آنها