آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٩٤ - اخبار باب

٤٣- ابو جعفر ٧ فرمود: بس است او را كه نام خدا برد و هر نام خدا عزّ و جلّ كافى است و اگر تسميه را عمدا وانهد ذبيحه‌اش حرامست و اگر از نادانى و فراموشى باشد هر گاه يادش آيد بسم اللَّه گويد.

٤٤- و از رسول خدا ٦ است كه از بريدن گوش و بينى جاندار نهى كرد و از زندان كردن آن تا بميرد چنانچه مرغ يا جانور ديگر را ببندند و در جايى افكنند تا بميرد.

٤٥- و از ابى جعفر ٧ كه هر كه بيهوده گنجشكى را بكشد آن گنجشك روز قيامت شيون كنان آيد و ميگويد: پروردگارا از اين بپرس براى چه مرا كشت و سر مرا نبريده، بايد از مثله دورى كنيد هر كدام شما و كاردش را تيز كند و جاندار را شكنجه ندهد.

٤٦- و از رسول خدا است ٦ كه نهى كرد از پوست كندن و جدا كردن سر ذبيحه پيش از جاندادنش.

٤٧- و از ابى جعفر ٧ كه از جاى ذبح سر ببر فروتر از زبان كوچكه و سر حيوان را جدا مكن و گردن او را مشكن پيش از مردنش.

٤٨- و از امام ششم ٧ پرسش شد از كسى كه سر ذبيحه را پيش از مرگش جدا كند يعنى گردنش را بشكند فرمود: بد كارى كرده و باكى بخوردنش نيست ٤٩- و از رسول خدا ٦ كه نهى كرد از جدا كردن سر ذبيحه هنگام ذبح.

٥٠- و از على ٧ كه به رفاعه نوشت تا بقصابها بگويد سر ذبيحه را خوب ببرند و هر كه نشنود او را كيفر دهد و ذبيحه او را نزد سگان افكنند.

٥١- و از ابى جعفر ٧ كه، سر بر عمداً سر را جدا نكند كه اين نادانيست.

٥٢- و از آن حضرت از امام ششم ٧ كه فرمودند هر كس عمداً سر ذبيحه را جدا نكند وقت ذبح ولى كاردش از دست پيش افتد و سر را جدا كند حلال است چون تعمد نكرده.

٥٣- و از رسول خدا ٦ است كه نهى كرد از ذبح جز زير گلو يعنى در