آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٧٦ - آيات قرآن مجيد

ميچرانيد ١١- ميروياند براتان بدان زراعت- تا قول خدا تعالى- و فراهم كرد براتان شب و روز- تا فرموده- و آنچه آفريد براتان در زمين رنگارنگ.

٣- طه- ٥٣- پس برآورديم بدان جفتها از گياهانى چند ٥٤ بخوريد و بچرانيد چهارپاهاتان را.

٤- التنزيل سجده- ٢٧- آيا نبينند كه ما روانه كنيم آب را بزمين لخت و برآوريم بدان زراعتى كه بخوردش چهارپاهاشان و خودشان آيا بينا نشوند؟ ٥- يس- ٢٢- و نشانه است براشان زمين مرده كه زنده‌اش كنيم و برآوريم از آن دانه پس از آن ميخورند- تا فرمايد- منزه است آنكه آفريد همه جفتها را از آنچه روياند زمين و از خودشان و از آنچه ندانند.

٦ الرحمن- ٦- و نجم و شجر سجده كنند.

٧- عبس- ٢٥- بايد بنگر آدمى بخوراكش ٢٦ راستى ما آب را ريختيم ريختنى ٢٧- وانگه شكافتيم زمين را شكافتنى ٢٨- و رويانديم در آن دانه و انگور و شاخه، و زيتون و نخل، و باغهاى درهم، و ميوه و چراگاه براى بهره‌مندى شما و چهارپايان شما.

٨- الاعلى- ٥ وانگه برآورد چراگاه- و ساختش خشك و سياه.

تفسير: و سرزمين خوب يعنى زمين زراعت ده كه گياهش بفرمان پروردگارش برآيد و اين كنايه از پر گياهى و خوش گياهى و پر سوديست زيرا آن را در برابر زمين شوره نهاده كه جز كاست نروياند و سودى ندهد و اين آيه مثل است براى كسى كه در آيات انديشد و از آنها عبرت گيرد و كسى كه بدانها سر برنياورد و بدانها گوش ندهد و در گمراهى بماند، على بن ابراهيم گفته: مثل است براى ائمه : كه دانش خود را بفرمان پروردگارشان اظهار دارند و براى دشمنانشان كه دانش آنها كاست و تباه است، و ابن شهرآشوب در مناقب آورده كه عمرو بن عاص بحسين ٧ گفت: چرا ريشهاى شما انبوهتر از ريشهاى ما است؟ و آن حضرت ٧ اين آيه را در پاسخش خواند.