آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٩٢ - اخبار باب

براى بيان توانائى و تميز است، در برخى اخبار مقيد شده بنگرانى از تلف ذبيحه و نبودن جز پسر بچه، و در برخى بضرورت ذبح او، و گويا حمل شوند بر كراهت در صورت عدم ضرورت و اصحاب اين را نگفتند و احوط عمل بدانها است، اينكه فرمود: «چون متهمش ندانى» يعنى مخالف و بى‌عقيده بوجوب تسميه نباشد تا او را متهم بترك عمدى دانى.

٣٣- در تفسير امام- ٢٤٥ تفسير عسكرى- خدا فرموده «همانا حرام است بر شما مردار» كه خود بى‌ذبح شرعى جانداده «و خون و گوشت خوك» كه آن را بخوريد «و آنچه كشته‌شده بنام جز خدا» از قربانى كافران كه بنام بتان خود كشند كه در برابر خدا آنها را پرستند.

٣٤- نجاشى: بسندى كه شنيدم جارود، باز ميگفت: مردى از بنى رباح بنام سحيم بن اثيل با غالب پدر فرزدق مسابقه داد در پشت كوفه كه صد شتر خود را كه بر سر آب آيند پى كنند، و چون بر سر آب آمدند و شمشير ميان شترها نهادند و آنها را پى كردند و مردم با الاغ و استر بيرون شدند براى گوشت آنها گفت:

على ٧ در كوفه بود و سوار بر استر رسول خدا ٦ نزد ما آمد و فرياد ميزد:

ايها الناس از گوشت اينها مخوريد همانا بنام جز خدا كشته شدند.

توضيح: منافرت بمعنى مسابقه و مفاخره در خانواده يا كرم و سخاوت بوده ...

و در نهايه است كه در حديث ابى ذر آمده برادرم انيس با فلان شاعر مسابقه داد چون مسابقه دو مرد كه با هم تفاخر كنند و يكى را ميان خود حكم سازند، مقصودش اينست تفاخر كردند در اينكه كدام بهتر شعر ميسرايند ...

و روشنتر اينست كه با هم تفاخر كردند و گرو بستند هر كه محكوم شد صد شتر خود را پى كند «أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللَّهِ‌» شايد مقصود اينست كه اين شتران بمراهنه دريافت شدند و مانند قمار حلال نيستند، و حمل شود بر اينكه پس از پى شدن آنها را نحر كردند، يا آن حضرت يك سبب حرمت را بيان كرده و مقصود اينست كه اين شترها رمخورده بودند و نام خدا بر آنها برده نشده از اين رو علت را بسم اللَّه نگفتن آورده و گويا معنى نخست روشنتر است.