آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٤٨ - اخبار باب

سلوقى و جز آن نيست.

٥- در كتاب مسائل على بن جعفر است از برادرش موسى ٧ كه پرسيدمش مردى را شايد كبوتر حرم را در حل شكار كند و سرش را ببرد و آن را بحرم برد و بخورد؟ فرمود: خوردن كبوتر حرم در هيچ حال شايسته نيست- ١٠: ٢٥١- بحار الانوار- بيان: حكمش در كتاب حجّ آيد ان شاء اللَّه.

٦- در دعائم: بسندش از امام پنجم ٧ از پدرانش كه پرنده در آشيانه‌اش در امان خداست چون پريد آن را شكار كنيد اگر خواهيد.

٧- و از امام ششم ٧ كه جاندارى شكار نشود جز كه تسبيح را ضايع گزارد.

٨- و از على ٧ كه چون پرنده ملك شد وانگه پرواز گرفت و گرفته شد حلال است براى گيرنده‌اش امام ششم ٧ فرمود: مقصود بازها و مانند آنها است كه در اصل مباحند و غدقن شد از شكار كبوتر ميان شهرها و اجازه هست در شكارشان ميان دهها.

٩- و از على ٧ كه: شكار از آن آنست كه زودترش گرفت.

بيان: اگر شكار را رها كرد بى‌قصد رفع يد از ملكش خلافى نيست كه در ملك او ميماند و اگر بقصد اخراج از ملك باشد در خروجش از ملكش خلاف است بدو قول ١- كه اشهر است عدم خروج است ٢- خروج از ملك او است كه شيخ در مبسوط آن را برگزيده و دليل آورده كه اصل در شكار ملك نبودنست و ملك او بوضع يد است و سببش از ميان رفته و سستى اين دليل نهان نيست و نتيجه سلب ملك از او ملك شدن براى كسى است كه آن را دوباره شكار كند و نخست نتواند آن را از او بگيرد، و بنا بر عدم خروج از ملك با قصد رفع ملك يا تصريح باباحه است آن آيا براى ديگرى مباح است يا نه دو وجه دارد و درست‌تر اباحه بر ديگرانست باين معنى كه هر كسش خورد غرامتى ندارد ولى تا عين او موجود است مالك تواند بدان برگردد و آن را بستاند مانند نثار عروسى و خبر اگر صحيح‌