آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٤٩ - اخبار باب

باشد مؤيد آنست كه مختار مبسوط است و گويا نهى از شكار كبوتر شهر براى اينست كه غالباً ملك ديگريست و ممكن است حمل شود بر كبوترى كه نشانه ملك دارد يا بر كراهت و در يك نسخه بجاى قرى عراء آمده يعنى فضاى بى‌ساتر و آزاد و بدون مدّ بمعنى ناحيه و جانب است و مقصود از آن بيابانها است.

١٠- در دعائم: بسندش تا على بن ابى طالب ٧ كه پرسش شد از قول خدا عزّ و جلّ «وَ ما عَلَّمْتُمْ مِنَ الْجَوارِحِ مُكَلِّبِينَ‌» فرمود: مقصود سگانند و جارح كاسب است كه خدا عزّ و جلّ فرمايد: وَ يَعْلَمُ ما جَرَحْتُمْ بِالنَّهارِ- ٦٠- الانعام يعنى آنچه كسب كنيد در روز.

١١- و از آن حضرت ٧ است كه آنچه را از سگهاى آموخته نگهدارند خورده شود و اگر چه آن را كشته باشند و آنچه را سگان نياموخته كشته‌اند خورده نشود يعنى با بسم اللَّه گفتن هنگام فرستادن آنها و باكى نيست بخوردنش اگر بسم اللَّه فراموش شده.

١٢- و از امام پنجم و ششم ٨ است كه رخصت دادند در خوردن آنچه سگان آموخته نگهدارند گرچه آن را بكشند و از آن بخورند و رخصت ندارند در آنچه پرنده شكارى از آن خورده.

١٣- و از امام پنجم ٧ است كه صقرها و بازها از جوارحند.

١٤- و از امام ششم ٧ است كه يوز آموخته چون سگ است و حلال است آنچه نگهدارد.

١٥- و از رسول خدا ٦ است كه نهى كرد از شكار سگ سياه و فرمان داد بكشتنش بويژه اگر سياه يك رنگ باشد.

١٦- و از امام ششم است كه سگها همه جورند و چون سگ كردى آموخته شود مانند سلوقى است.

١٧- و از آن حضرتست ٧ كه هر كه سگ را بى‌بسم اللَّه فرستد شكارش خورده نشود يعنى آنچه كشته باشد بى‌بسم اللَّه از روى عمد و اگر فراموش كند آن را