آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٧٤ - باب بيستم پنير

١٠- و از همان: كه سند را كشانده تا گفته: پنير خوراك پيش از خود را هضم كند و خواهش پس از خود را برآورد.

١١- در دعوات راوندى كه امام صادق ٧ فرمود: كه چه خوب لقمه‌ايست پنير دهن را خوشبو كند و خوراك پيش از خود را هضم كند و پس از خود را گوارا سازد.

١٢- در دروع الواقيه: بسندش تا سماعه كه شنيدم امام ششم ٧ ميفرمود:

چه خوب لقمه‌ايست پنير دهان را باز كند و بوى دهان را خوش كند و خوراك پيش از خود را هضم كند و خواهش خوردن آورد و هر كه روز اول هر ماه آن را بخورد بسا كه حاجتى از او رد نشود.

١٣- در كافى (٦ ر ٣٤٠) بسندش كه مردى از امام ششم ٧ از پنير پرسيد، فرمود: درديست بيدرمان و در هنگام شام آن مرد نزد آن حضرت آمد و ديد سر سفره او پنير است گفت: قربانت از پنيرت پرسيدم در چاشت فرمودى درد بيدرمانست و اكنون آن را در سفره بينم، گويد: فرمود: آن در چاشت زيان دارد و در شام سودمند است و در منى افزايد، و روايت است كه زيان پنير در پوسته آنست.

١٤- در محاسن (٤٩٧) بسندش از امام ششم ٧ كه پنير و گردو هر دو درمان باشند و جدا از هم درد باشند در مكارم مانندش آمده- ٢١٦- ١٥- در كافى (٦ ر ٣٤) بسندش (همين مضمون را آورده).

بيان: بسا گويند گردو آن را به كند اگر شور نباشد چون در اين حال سرد و تر است و در درجه سوّم ولى پنير شور و گرم و خشك است در درجه سوّم و گردو هم گرم است در درجه دوّم يا سوّم و خشك است در درجه يكم و آفت او را برد.

١٦- در مكارم از امام صادق ٧ كه پنير پيش از خود را هضم كند و خواهش خوراك بدنبال خود درآورد- ٢١٦-.