آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٤٤ - اخبار باب
و سيبويه گفته: صقر يكى از چهار پرنده شكاريست كه صقر و شاهين و عقاب و باز باشند، و عرب هر پرنده شكارى را صقر خواند جز كركس و عقاب را و بدان اكدل و اجدل گويد و در ميان پرندههاى شكارى چون استر باشد در ميان چهارپايان چون شكيبا است بر رنج و بيشتر تحمل خوراك سفت كند و الفتدارتر و يورش برتر است بر همه پرندهها چون كركى و جز آن، و چون مزاجش سرد است اگر همه روزگار بماند آب نياشامد پايان- حياة الحيوان ٢: ٤٤-.
و بدان كه ابزار شكار حلال دو بخشند: جانور و جماد، و سخن در بخش يكم گذشت و اكنون در باره دوّم است كه يا داراى تيغه آهنى است چون شمشير و نيزه و تير يا بىآنست ولى تيز است و شكافنده يا با سنگينى كشد چون سنگ و گلوله گلى و چوب و بىتيزى و كشته بخش يكم حلال است چه زخم زند يا نه چنانچه به پهنا بشكار خورد و ميان فقهاء ما خلاف صريحى در آن نيست و اخبار بسيارى بر آن دلالت دارند.
سلّار در مراسم العليه گفته: بدان كه شكار بر دو دسته است:
١- با سگ آموخته يا يوز و صقر و باز يا تير و نيزه و شمشير يا تيرگزى و دام باشد.
٢- با گلوله گلى و سگ و چوب و يكم همهاش با رسيدن ببريدن سرش حلال است جز كه سگ آموخته آن را بكشد كه باز حلال است گرچه بندرت سگ از آن بخورد و اگرش عادت بدان باشد حلال نيست جز كه زنده باشد و تذكيه شود، و دومى حلال نباشد جز بدان رسند و تذكيه كنند و با اين حال مكروه است. و روايتى است در حرمت شكار با كمان گلولهاى و روايتى است بجواز خوردن آنچه با تير يا شمشير يا نيزه كشته شود بشرط اينكه كشنده بسم اللَّه گفته باشد پايان (٣٨- مراسم العليه).
و ظاهرش ترديد در حلالى شكاريست كه تير يا شمشير و نيزه كشد و آن ضعيف است.
و دومى كشتهاش حلال است بشرط اينكه بدرد و درون تن شكار رود و گرچه