آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٢١٨ - باب دهم در حكم بچه شكمى

و ندانند قصابها چونش سر بريدند و بدان باكى ندانست با عدم اطلاع بر ذبح آن بر خلاف سنت.

٢٥- و از او ٧ كه ذبائح ترسايان عرب را بد ميداشت.

٢٦- و از على ٧ كه قربانى مسلمان را جز مسلمان نكشد و هنگام كشتنش گويد: بسم اللَّه و اللَّه اكبر وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ حَنِيفاً مسلما وَ ما أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ‌، إِنَّ صَلاتِي وَ نُسُكِي وَ مَحْيايَ وَ مَماتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ، لا شَرِيكَ لَهُ وَ بِذلِكَ أُمِرْتُ وَ أَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ‌ (٢ ص ١٨٣).

باب دهم: در حكم بچه شكمى‌

١- قرب الاسناد: (٥١ ط نجف) بسندش از امام پنجم ٧ كه در بچه شكمى فرمود: اگر مو برآورده بخور و گر نه مخور.

٢- و از همان: بسندش از على بن جعفر از برادرش موسى ٧ كه پرسيدمش از گوسفندى كه بچه‌اى پس از مرگش از شكمش برآيد شايد كه آن بچه را خورد؟

فرمود: باكى ندارد (١١٦ ط نجف).

٣- در عيون: بسند پيش كه در آنچه امام رضا ٧ بمأمون نوشت بود:

كه تذكيه بچه شكمى همان تذكيه مادرش است هر گاه مو و كرك برآورده باشد (٢ ص ١٢٤).

٤- در تفسير: على بن ابراهيم در تفسير قول خدا تعالى «حلال است بر شما بهيمه انعام الخ» بچه شكمى كه كرك و مو برآورده تذكيه‌اش تذكيه مادرش است اينست كه خدا قصد كرده (١٤٨).

٥- عياشى: (از يكى از دو امام همين تفسير را براى آيه آورده) (١ ص ٢٨٩).

٦- (و از امام پنجم ٧ هم اين تفسير را نقل كرده و افزوده كه امير المؤمنين ٧ فرمان ميداد بفروش بچه‌هاى شكمى.