آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٣٠ - آيات قرآن مجيد

نزد خردمندان زشت و مايه زيان باشد نيز اسراف است و حلال نيست، چون كسى كه گلاب در ديگ بريزد بجاى آب و مشك در آن افشاند، و چون كسى كه تنها يك اشرفى دارد و با آن عطر بخرد و عطر بزند و عيال خود را نيازمند رها كند «راستى خدا مسرفان را دوست ندارد». و آنها را دشمن دارد، و چون خدا برگرفتن زيور را نزد هر مسجد تشويق كرد و خورد و نوش را مباح كرد و از اسراف نهى كرد، و جمعى از عرب بسيارى از اين چيزها را حرام ميدانستند تا آنجا كه روغن و شير را در حال احرام حرام ميدانستند و سائبه و بحيره را حرام ميدانستند خدا آنها را رد كرد و فرمود:

«بگو» اى محمّد «چه كس حرام كرده زيورى را كه خدا براى بنده‌هاش برآورده و روزيهاى خوب را» كه بلذت بخش تفسير شده و گفته‌اند: يعنى حلال و نخست اظهر است، چون در قيامت آنها را ويژه مؤمنان كرده و فرموده «بگو آنها از آن مؤمنانست در دنيا و ويژه آنها است روز قيامت» ابن عباس گفته: يعنى مؤمنان در دنيا شريكند با كافران بت پرست در خوردن طيبات و پوشيدن جامه خوب و زناشوئى با زنان شايسته و سپس در آخرت طيبات ويژه مؤمنانند و مشركان از آنها بهره‌اى ندارند.

و گفتند معنا اينست كه اينها در دنيا براى مؤمنان آلوده بغم و اندوه و رنج است و در قيامت از اين آلودگى پاكند «چنين شرح دهيم آيات را» يعنى چنانچه شما را بمصالح و منافع دينتان آشنا كنيم آيات را هم براى مردم كه ميدانند بيان كنيم پايان- (مجمع البيان ٤: ٤١٣).

و من گويم: بسا تقدير آيه اين باشد كه: آنها از آن مؤمنانند و خاصّ آنان و براى آنها آفريدمشان و روز قيامت ويژه آنها گردند، يعنى كفار و مخالفان در دنيا بزور و ناحق شريك آنها باشند و در قيامت ويژه آنها شوند و شريكى ندارند از آنها، و مؤيد آنست آنچه ما در باره آيه «لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا