آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٧١ - باب نوزدهم حليم رانگو و مانند آنها

١٩- و از همان (..) بسندش (مضمون شماره ١٨ آمده).

٢٠- و از همان (..) بسندش كه رسول خدا ٦ فرمود: كسى از شير گلوگير نشود زيرا خدا تبارك و تعالى ميفرمايد: و شير كه گواراست براى نوشنده‌ها (٤٩٣).

٢١- در محاسن (٤٩٢) بسندش تا ابى الحسن اصفهانى كه من نزد امام ششم ٧ بودم و مردى بآن حضرت گفت و من ميشنيدم، قربانت من در تنم سستى يابم، فرمودش شير را باش كه گوشت روياند و استخوان سخت كند.

٢٢- و از همان (..) بسندش از ابى الحسن ٧ كه هر كه منى او دگرگون شد شير تازه و عسل سودش دهند.

٢٣- و از همان (..) بسندش از امام ششم ٧ كه شير تازه براى كسى است كه منى او كم شود.

بيان: دگرگونى منى كنايه است از اينكه فرزند از او نشود.

٢٤- در محاسن (٣٩٣) بسندش تا امام ششم ٧ كه مردى باو گفت: من شير خوردم و زيانم داشت فرمود: نه بخدا زيان ندارد هرگز ولى تو آن را با چيز ديگر خوردى و جز آنت زيان زده كه با او خوردى و تو آن را از شير پنداشتى.

٢٥- و در همان (..) بسندش از امام هفتم ٧ كه هر كه شير خورد و گويد بار خدايا منش ميخورم براى اينكه دلخواه رسول خدا ٦ بود باو زيانى نزند.

٢٦- و از همان: بسندش از موسى بن عبد اللَّه بن حسن كه از اساتيد خود شنيدم ميگفتند شير شتران داروى هر درد و آفتند.

٢٧- و از همان: بسندش از زراره از يكى از دو امام ٨ كه رسول خدا ٦ فرمود شيرهاى گاو را باشيد چون از همه درختها هستند.

٢٨- و از همان (٤٩٤) بسندش از على ٧ كه شير گاو درمانست.

٢٩- و از همان: بسندش كه مردى به ابى جعفر ٧ از فساد معده شكوه كرد.

فرمودش چه بازت دارد از نوشيدن شير گاو؟ فرمود: هرگز آن را نوشيدى؟ گفت: بارها فرمود: چگونه‌اش يافتى؟ گفت: معده را شستشو كند و قلوه‌ها را نيرو دهد و پيه پوشاند