آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٦٧ - باب نوزدهم حليم رانگو و مانند آنها

نزد پيغمبر ٦ نارباجه بود.

١٤- و از همان (..) بسندى از ابى بصير كه امام ششم ٧ زبيبه را خوش داشت.

١٥- و از دعائم: از جعفر بن محمّد ٧ كه رسول خدا ٦ عسل و زبيبه را خوش داشت (٢/ ١١٠) و از او است ٧ كه همه رنگ خوراك نارباجه و زبيبيه را خوش داشت و ميفرمود: بما از اين خوراكها و رنگها داده شده آنچه برسول خدا ٦ داده نشده.

بيان: زبيبيه گويا شوربائى است كه كشمش كوبيده در آن ريزند و دلالت دارد بر اينكه ذهاب ثلثين در عصير كشمش لازم نيست و بسا مخصوص خوراكى باشد كه كشمش دارد و دليل جواز خوراك كشمش‌دار است.

باب نوزدهم حليم رانگو و مانند آنها

١- در محاسن- ٤٠٣- بسندش تا امام ششم ٧ كه يك پيغمبرى بخدا از سستى و كمى جماع شكوه كرد و خدا فرمودش حليم بخورد، گويد: و از حديث ديگر است از امام ششم ٧ كه رسول خدا ٦ بپروردگارش از درد پشت شكوه كرد و فرمودش گوشت دانه‌دار بخورد يعنى حليم.

٢- و از همان بهمين سند تا امام ششم ٧ كه پروردگارم مرا بخوردن حليم فرمان داد تا پشتم نيرومند شود و به پرستش پروردگارم توانا باشم (٤٠٤).

٣- و از همان (..) بسندى تا امير المؤمنين ٧ كه حليم را باشيد زيرا تا ٤٠ روز نشاط عبادت آورد و آن خوراكى است آسمانى كه برسول خدا ٦ فرود آمد.

٤- و از همان (..) بسندش تا امام ششم ٧ كه خدا تبارك و تعالى يك حليم از بهشت بفرستاده خود هديه كرد كه دانه‌اش در بستانهاى بهشت كشته شده بود و