آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٣٣ - باب سيزدهم حكم اعضاء بىجان مردار و حيوان غير مأكول اللحم

باب سيزدهم حكم اعضاء بى‌جان مردار و حيوان غير مأكول اللحم‌

١- در خصال (٢/ ٥٢٤) بسندش از امام ششم ٧ كه ده چيز از مردار پاكند: استخوان، مو، پشم، پر، شاخ، سم، تخم، شيردان، شير و دندان.

٢- در قرب الاسناد: بسندش تا جابر بن عبد اللَّه انصارى كه دبّاغى پشم و مو شستن آنها است با آب و چه چيز پاك‌كن‌تر است از آب.

بيان: تفسير شده به ملاقات آنها با مردار برطوبت يا بر استحباب.

٣- در قرب الاسناد: بسندش تا اينكه پرسش شد از على ٧ از گوسفندى كه مرده و از آن شيرى دوخته شده، فرمود راستى اين حرام محض است.

٤- و از همان بسندش از امام پنجم ٧ كه باكى نيست بدان چه از پرنده و مرغ بكنند و براى خمير از آن سود برند و هم دم‌هاى طاوسان و يال و دم اسبان.

٥- و از همان بسندش تا على ٧ كه شستن پشم مردار تذكيه آنست.

٦- در محاسن بسندش تا امام ششم ٧ كه ١٢ چيز مردار حلالند: مو، پشم، كرك، نيش، شاخ، دندان، سم، تخم، شيردان، ناخن، چنگال و پر.

بيان: ذكر دندان پس از نيش ذكر عام است پس از خاص و ظلف سم شكافته گوسفند و گاو و مانند آنها است و شايد در اينجا شامل سم نشكافته هم بشود و نامبردن خصوص آن براى اينست كه نظر به حيوان مأكول اللحم است كه سم نشكافته ندارد و نام نبردن استخوان براى اينست كه آلوده است باجزاء مردار و چربى آن و مخ كه دارد و پس از تهى‌شدنش از آنها پاك باشد.

٧- در محاسن بسندش از حلبى از دندان پيش كه مى‌افتد شايد بجايش دندان گوسفند نهند، فرمود: اگر خواهد بجايش دندان گوسفند نهد پس از آنكه تذكيه شده.