آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٣٣ - باب ششم موجبات حرمت حلال گوشت

در فقيه- ٢: ٢١٤- امام صادق ٧ فرمود: چون گوشت با سپرز باشد (و مانند كلام مقنع را آورده).

بيانيست: در قاموس گفته: جوذاب بضمّ خوراكى است از شكر و برنج و گوشت (كوفته برنج شيرين) و ظاهر اينست كه مقصود از آن در اينجا نانى است كه زير سپرز و گوشت سيخ كشيده نهند تا روغن آنها بدان ريزد و بيشتر اصحاب بروايت فقيه عمل كردند و اصلش نزد آنها روايت موثق شيخ است از عمّار ساباطى از امام ششم ٧ كه پرسش شد از اينكه خوردن سپرز حلال است فرمود آن را مخور كه خونست، گفتم: اگر آن خوراك سپرز در سيخى است با گوشت و زيرش نانست كه جوذاب باشد آيا آنچه زير آنست حلال است؟ فرمود: آرى گوشت و جوذاب حلال است و سپرز بدور افكنده شود زيرا سپرز در پرده است و از آن چيزى روان نيست.

و اگر سپرز تركيده يا سوراخ است از آنچه سپرز بر آن روانست مخور، و از مارماهى كه بر سيخ است بهمراه ماهى، فرمود: آنچه بالاى مار ماهى است خورده شود و آنچه مار ماهى بر آن روان شده دور افتد.

و اين مطابق آنست كه در فقيه است، و اما آنچه صدوق- ره- در دو كتاب گفته مخالف هر دو خبر است زيرا عبارتش دلالت دارد بر حرمت گوشت زير سپرز گرچه سوراخ نباشد، و دو روايت دلالت دارند بر حليت مطلق در صورتى كه سپرز سوراخ نباشد، در دروس گفته: چون سپرز را با گوشت بريان كنند اگر سپرز سوراخ نباشد يا گوشت بالايش باشد باكى ندارد و اگر سوراخ است و گوشت زير آنست آنچه از گوشت و جز آن كه زير است حرام است و صدوق- ره- گفته: چون سوراخ نباشد گوشت زيرش را نخورند و جوذاب را بخورند كه همان نانست.

و نيز- قد- گفته: عمار از امام صادق ٧ در باره مارماهى و ماهى كه در يك سيخ باشند فرمود: آنچه بالاى مارماهى است خورده شود و آنچه بر او روان شده دور افتد و دو پسر بابويه بر آنند و حكم در اجتماع حلال و حرام با هم جاريست، و فاضل گفته: علماء ما اين را شرط نكردند با اينكه مارماهى پاك است و