آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٦٠ - اخبار باب
جان دهد حلال نيست آرى اگر بر سر جان باشد و حيات مستقره ندارد حلال است.
و در صحيحه حلبى است در- ٦: ٢١٥ فروع- بسندش از امام ششم ٧ كه پرسش شد از مرديكه شكارى زده و آن بر كوهى يا بر ديواريست و تير او را ميدرد و جان ميدهد فرمود: از آن بخور و اگر در آب افتد پيرو تيرت و بميرد از آن مخور.
و مانندش بسند موثقى از سماعه روايت است- ٦: ٢١٥ و از عبد الرحمن حجاج ٦: ٢١٥ فروع از ابى الحسن ٧ فرمود: از شكارى كه در آب افتد و جان دهد مخور.
در مسالك گفته: حلال نبودن آن گاهيست كه بدانى مرگ شكار مستند بهر دو يا مستند بجز تير است يا شك داشته باشى، و اگر بدانى بيجان شدن آن تنها بر اثر تير است حلال است چون مقتضى موجود و مانع مفقود است و گر چه افتادن در آب و پرت شدن زودترش بيجان سازد و شيخ صدوق و پدرش حلال بودن آن را مشروط دانستند باينكه سرش از آب بيرون باشد و جان دهد و عيبى ندارد زيرا اين نشانه است كه با تير كشته شده اگر خلافش معلوم نباشد.
٤٣- در سرائر بنقل از كتاب موسى بن بكر از امام ششم ٧ روايت كرده كه چون تير بشكار زدى و آن را يافتى و جز اثر تيرت سبب مردنى ندارد و ديدى جز تيرت آن را نكشته از آن بخور نهان شده باشد از تو يا نه- ٤٦٤- السرائر-.
٤٤- عياشى از ابي بكر حضرمى كه امام ششم ٧ را پرسيدم از شكار بازها و صقرها و يوزها و سگها فرمود: از شكار هيچ كدام مخور جز سگها، گفتم او را كشته، فرمود: حلال است زيرا خدا ميفرمايد: «و آنچه از شكاريها را آموختيد كه سگبانيد، از آنچه خدا يادتان داده بآنها آموختيد بخوريد از آنچه براتان نگهدارند و خدا را بر آن نام بريد- ١: ٢٩٤ تفسير عياشى.
٤٥- از عبيده از امام ششم ٧ از مردى كه سگ آموخته را سر دهد و بسم اللَّه گويد؟ فرمود: حلال است و اگر چه بدان رسد و آن را كشد و اگر با آن سگ ناآموخته باشد از آن مخور، گفتم: صقر و عقاب و باز چطور؟ فرمود: