آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٨٩ - اخبار باب

خبر مختلف و بنا بر حرمت آيا ذبيحه هم حرام است يا نه دو قول دارد يكم حرمت كه شيخ در نهايه گفته و هم ابن زهره و قول بعدم حرمت براى صحيحه محمّد بن مسلم از امام صادق ٧ كه پرسش شد از كسى كه پرنده را سر برد و سرش را جدا كند آيا حلال است؟ فرمود: آرى ولى تعمد نكند (اين را از محمّد بن مسلم نيافتيم ولى مانندش را صدوق در فقيه روايت كرده- ١٦: ٢٥٩ وسائل را مراجعه كن از پاورقى ص ٣٢١) و اگر سر را بى‌تعمد جدا كرد اشكالى در حرام نبودن نيست براى همين خبر و اخبار ديگر.

٢٣- در كتاب المسائل- ١٠: ٢٧٨ بحارط آخوندى: بسندش از على بن جعفر از برادرش موسى ٧ كه پرسيدمش از مردى كه ذبح كرده و سر را جدا كرده پيش از سرد شدن ذبيحه، از روى خطا، يا سبقت كارد آيا حلال است؟ فرمود: آرى ولى باز نگردد بدان.

٢٤- در خصال ٢: ١٤١ ط ١-: بسندش تا امام پنجم ٧ كه زن ذبح نكند جز در حال ضرورت.

٢٥- در مجالس ابن الشيخ: بسندش تا امام ششم كه ميفرمود از گبرها يارى مجو گرچه براى گرفتن دست و پاى گوسفندت كه ميخواهى ذبحش كنى.

بيان: حمل بر كراهت شود و دلالت دارد بر جواز گرفتن دست و پاى گوسفندى كه ذبح شود از طرف جز ذبح‌كننده.

٢٦- در معانى الاخبار- ٢٠٨ ط غفارى-: بسندش از امام ششم ٧ در تفسير قول خدا عزّ و جلّ «فَإِذا وَجَبَتْ جُنُوبُها» فرمود: يعنى چون بزمين افتاد، «از آن بخوريد و بقانع و گرسنه بخورانيد»- الخبر- ٢٧- در عيون- ٢٤٤ ط تفرشى- و در علل: بسندهاى پيش گفته در باب علل تحريم محرّمات از محمّد بن سنان كه امام هشتم بدو نوشته: حرامست قربانى بت و معبود جز خدا چون كه واجب است بر خلقش اعتراف بدو و بردن نام او بر ذبيحه‌هاى حلال گوشت و براى آنكه برابر نباشد آنچه براى تقرب بحضرت او است‌