آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٩١ - اخبار باب
آماده كرده بود آفريد تيكهاى فزون آمد و از آن دو نخله آفريد نر و ماده، و از اين رو كه از فزونى گل آدم شده مادهاش نياز بگرد نر دارد مانند نياز زن بنطفه مرد در آبستنى، و از اين رو خرما خوب و بد، و نازك و كلفت، نر و ماده، بارده و بىبار دارد، سپس فرمود: آن همان عجوه بود و خدا آدم را فرمود چون فرود آمد كه آن را در مكه بكارد و هر آنچه از نژاد آنست عجوه است و هر چه از هسته آنست نخلهاى ديگر است در خاور و باختر زمين.
١٤- در محاسن (..) بسندش از امام ششم ٧ كه در باره عمه خود نخله سفارش بخوبى كنيد، زيرا آن از گل آدم آفريده شده آيا نبينيد هيچ درختى جز آن گرد نر نميخواهد.
١٥- در محاسن (..) بسندش از علاء بن رزين كه امام ششم ٧ش فرمود: اى علاء ميدانى نخست درختى را كه بر زمين روئيده؟ گويد: گفتم: خدا و رسولش و زاده رسولش داناترند، فرمود: راستش آن عجوه است كه هر كدام پاك باشند عجوهاند و جز آن مانند آنند از چيزهاى ديگر.
بيان: پاك باشد يعنى از شاخه آن بواسطه يا بيواسطه روئيده شود، و از چيزهاى ديگر يعنى خرماهاى ديگر و در كافى «الاشباه» آمده يعنى مانند آنست و خودش نيست ...
١٦- در محاسن (٥٢٩) بسندش از امام ششم ٧ كه همه خرماها در آبگير رويند جز عجوه كه نرش از بهشت است.
١٧- و از همان (..) بسندش از امام ششم ٧ كه عجوه مادر همه خرماها است و همانست كه آدمش از بهشت آورده. در مكارم مانندش آمده، در كافى هم (با اختلاف در تعبير آمده).
١٨- در محاسن (٥٣٠) بسندش (همين مضمون را از امام ششم ٧ آورده و دنبالش افزوده كه) و آنست معنى قول خدا تبارك و تعالى «هر چه را از درختهاى خرما ببريد يا برپا داريد، ٥- الحشر» كه مقصود همان عجوه است، و در حديث