آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٣٢٩ - روايات
پريان كه كودكان را آزار كنند چون ام صبيان، طارق شب گرد است كه بايد در را بكوبد و آنگه در هر بدى بكار رفته در شب باشد يا روز، علم بعجائب آفريدهها سبب ترس است چون سبب علم بعظمت خداست و وفور نعمت او و تقصير مكلف در اداء شكرش چنانچه خدا فرموده: «همانا بترسند از بندههاش دانشمندان.» و فرموده «و آنان كه از ترس پروردگارشان نگرانند» گويم: بزودى شرح كامل اين فقرههاى دعا آنجا كه همه دعا ذكر شود در جاى خود بيايد ان شاء اللَّه.
٨٣- در تفسير على بن ابراهيم (٣٥٧) «آفريده آدمى را از نطفه و بناگاه ستيزهجوئى بود آشكار ٥- النحل) او را از يك قطره آب بد بو آفريد و ستيزهگرى سخنور و شيوا شد.
٨٤- و از همان (٥٥٣) «آيا نبيند آدمى كه او را از نطفه آفريديم و ناگاه ستيزهگرى آشكار شد ٧٧- يس» يعنى گويا، دانا، شيوا.
٨٥- و از همان (٨٧) «و او است كه آفريد شما را در ارحام هر طور ميخواهد) يعنى پسر، دختر، سياه، سفيد و سرخ تن درست و بيمار.
٨٦- و از همان (٦٩٥) «و آنگه ببريم رگ وتينش را ٤٧- الحاقه) فرمود: رگى در پشت كه فرزند او باشد.
٨٧- و از همان (٦٥٥) «چون كه جنين بوديد در شكم مادرهاتان ٢٣٠- النجم» پا برجا بوديد. قول او «از نطفهاى كه ريخته شود» فرمود: نطفه خون گردد، و در آغاز هم خون بوده كه نطفه شده، و جاى آن رگى است در مغز بنام وريد و به فقرههاى پشت گذر كند تا بدو رگ اطراف ناف رسد و سفيد گردد، و اما نطفه زن از سينهاش بيرون آيد.
٨٨- تفسير (٧٠٦) لَمْ يَكُنْ شَيْئاً مَذْكُوراً ١٠- الدهر نه در علم بود و نه در ذكر.
٨٩- و در حديث ديگر، در علم بود و در ذكر نبود «نبتليه» او را