آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٣٠ - باب سى و سوم در حرمت خوردن خاك و آنچه از آن حلال شده

هر چه گرو آن بوده شده، و فرمود رسول خدا ٦ فرموده: هر كه گل خورد ملعونست.

بيان: دلالت دارد بر عدم جواز خوردن گل قبر امير المؤمنين ٧ و اين علت دلالت دارد بر شدت حرمت خصوص گل كوفه و اطرافش، و دلالت دارد كه خوردن گل قبر حسين ٧ هم از جايى كه گمان باشد با گوشت مردم آميخته روا نيست، و بيشتر جاهايش جز آنچه بضريح مقدس پيوسته است در اين زمانه چنين است.

١٠- در علل (...): بسندى از ابى جعفر ٧ كه از كار ناشى از وسوسه و بيشتر دامهاى شيطان خوردن گل است، كه مايه بيمارى تنست، و درد انگيز است و هر كه گل خورد و ناتوان شود از انجام كارى كه پيش از خوردن آن ميكرد بازپرسى شود از كاستى كارش و كيفر كشد.

در ثواب الاعمال (٢٣٧): بسندى مانندش را آورده در محاسن (٥٦٥) از على بن الحكم مانندش آورده بيان: در كافى و جز آن گفته: آرزو كردن كار وسوسه است و بيشتر دامهاى شيطان، و بسا آنچه در نسخه‌هاى ديگر است روشنتر است، در محاسن اكبر بباء نقطه دار است يعنى بزرگترين دامهاى شيطان.

١١- در كامل الزياره (٢٨٥): بسندش از سعد بن سعد گفت: پرسيدم امام هشتم ٧ را از گل: فرمود: خوردن گل حرام است مانند مردار، خون و گوشت خوگ جز گل قبر حسين ٧ كه در آن درمان از هر درد است و امان از هر خوف.

١٢- و از همان (٢٨٦): بسندى از يكى از دو امام ٧ كه: خدا تبارك و تعالى آدم را از گل آفريد پس گل را بر نژادش حرام كرد گفتم: چه گوئى در گل قبر حسين ٧، فرمود: بر مردم حرامست گوشت خود را بخورند، و حلال است خوردن گوشت ما ولى باندازه يك نخود.

١٣- و از همان (٢٨٦): بسندش از امام ششم ٧ فرمود: هر گلى خوردنش‌