آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٤٤ - آيات قرآن مجيد
و چشمهها و زرعها و نخل ارجمند كه گلش نرم و لطيف است و بتراشيد از كوهها خانههائى مرفه.
١١- النمل (٦ و ٦١) و آيا كسى كه آفريد آسمانها و زمين را و فرو آورد براى شما از آسمان آب و رويانديم بدان باغهاى خرم كه نسزد براى شما درختش را برويانيد آيا با خدا معبوديست بلكه آنان مردمى باشند منحرف يا كسى كه ساخت زمين را قرارگاه و نهاد ميانش رودها و نهاد برايش لنگرها و نهاد ميان دو دريا پرده آيا معبوديست بهمراه خدا بلكه بيشترشان ندانند.
١٢- لقمان (١٠ و ١١) آفريد آسمان را بىستونى كه ببينيد و افكند در زمين لنگرها تا شما را نلرزاند و پراكند در آن از هر جانور و فرو آورديم از آسمان آب پس رويانديم در آن از هر نوع ارجمند اينست آفريده خدا بمن نمائيد چه آفريدند آنها كه جز اويند بلكه ستمكاران در گمراهى روشنند.
١٣- فاطر (٢٧ و ٢٨) ببينى كه خدا فرو آورده از آسمان آب و برآورديم بدان ميوههاى چند رنگ و كوههاى سفيد و سرخ و همه رنگ و سياه زغالى و از مردم و جانوران و چهار پايان چند رنگ همچنين همانا بترسند بندههاى دانشمند از خدا كه خدا عزيز است و آمرزنده.
١٤- يس (٣٣- ٣٦) و نشانهايست برايشان زمين مرده كه آن را زنده كنيم و بر آورديم از آن دانهاى كه بخوريد و نهاديم در آن باغها از نخل و انگور و روان كرديم در آن چشمهها تا از ميوهاش بخورند و از آنچه بكارند بدست خود آيا شكر نكنند منزه است آن خدا كه همه انواع را آفريد از آنچه بروياند زمين و از خود آنان و از آنچه ندانند.
١٥- المؤمن (٦٤) آن خدا كه ساخت براتان زمين را قرارگاه و آسمان را بر پا.
١٦- السجده (٣٩) و از آياتش اينست كه بينى زمين را فرود و چون فرو آريم بر آن آب بجنبد و بر آيد راستى كه آن كسى كه زندهاش كند البته زنده كن مردهها