آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٣٧ - باب سى و سوم در حرمت خوردن خاك و آنچه از آن حلال شده

چنانچه در روايت ابى يحيى است و جز آن و جواز آن پس از عصر عاشوراء و افطار روز عيد فطر رسيده ولى صحتش ثابت نيست و نبايد خورد مگر براى شفاء- پايان- ابن فهد- قدّس سرّه- گفته: ابن ادريس خوردن آن را حرام دانسته مگر براى نياز، و شيخ در مصباح افطار با آن را در روز عيد تجويز كرده و علامه مايل بقول ابن ادريس است براى عموم نهى از خوردن گل مطلقا و هم محقق در نافع سپس گفته: نزد ابن ادريس خوردن آن روا نيست مگر براى نياز و براى استشفاء و تبرك بى‌ضرورت نزد شيخ جائز است ٤- در اندازه‌اى كه جائز است خورد و ظاهر اينست كه در هر بار نبايد بيش از نخود باشد ولى اگر دربار يكم شفاء حاصل نشود تكرار آن بهمان اندازه جائز است و تصريح باين اندازه در اخبار تصريح شده و احوط اكتفاء باندازه يك عدس است براى روايت كلينى در (ج ٦ ص ٢٤٢) كافى بسندش از معاوية بن عمّار كه بامام ششم ٧ گفتم: مردم از پيغمبر ٦ روايت كنند كه ٧٠ پيغمبر به عدس بركت دادند، فرمود: آن همانست كه شما حمصه ناميد و ما آن را عدس ناميم.

و در (.. ص ٢٤٣) بسند صحيح از رفاعه از آن حضرت ٧ كه: چون خداوند عزّ و جلّ به ايوب عافيت داد ديد بنى اسرائيل كشت كردند و ديده بآسمان برداشت و گفت: الهى و سيدى بنده گرفتارت ايوب را عافيت دادى و چيزى نكشته و اين بنى اسرائيل كشت كردند خدا عزّ و جلّ باو وحى كرد اى ايوب از مهر دانت كفى برگير و تخم افشان و در مهر دانش نمك بود، كفى از آن گرفت و افشاند و اين عدس در آمد كه شما آن را حمص ناميد و ما آن را عدس ناميم.

زيرا اين دو حديث دلالت دارند كه حمص بر عدس هم اطلاق شده و بسا كه مقصود از حمص در اين اخبار عدس باشد، ولي عدول از حقيقت آن بمحض اينكه در برخى اخبار بر جز آن اطلاق شده وجهى ندارد با اينكه ظاهر اين دو خبر اينست كه ائمه حمص را عدس ميگفتند نه بر عكس- تامل كن- و كلينى هم چنين فهميده و اين دو خبر را در باب حمص آورده نه در باب عدس.

٥- آيا جائز است گل ارمنى را براى درمان خورد و در داروها بكار برد؟