آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٦٤ - روايات
«ذاتِ الصَّدْعِ» يعنى شكاف بردار ببر آمدن گياه و چشمهسار «آيا ننگريد كه شتر چگونه آفريده شده» كه دليل كمال قدرت و حسن تدبير خداست كه بارهاى سنگين را بسرزمينهاى دور ميكشد و با بزرگى خود فرمانبردار است براى مهار دارش، هر گياه را ميخورد و تا ده روز تاب تشنگى دارد تا بتواند بيابانهاى دور را پيمايد و سودهاى ديگر هم دارد، و خصوص آن را ياد آورده براى آنكه عجبتر چيزيست كه عرب داشته از نوع شتر.
و گفتهاند مقصود از آن ابر است «و بآسمان كه چگونه بالا برده شده» بىستون و پايه «و بكوهها كه چگونه وادار شدند» محكم و پايدار و از اين رو بدان منحرف نشوند ...
[روايات]
- در احتجاج (١٩٣): از هشام بن حكم كه زنديق در پرسش خود از امام ششم ٧ گفت: روز پيش از شب است؟ فرمود: آرى روز پيش از شب آفريده شده و خورشيد پيش از ماه، و زمين پيش از آسمان، زمين بر ماهى است، ماهى در آب آب در صخرهاى تهى، صخره بر شانه فرشته، فرشته بر ثرى، ثرى بر باد، باد بر هواء كه قدرتش نگهدار است، و زير باد نازاد جز هواء نباشد و ظلمات، پس از آن نه تنگى است، نه گشادى و نه چيزى كه تو هم شود.
سپس كرسى را آفريد و آسمانها و زمين را در درونش جا داد، كرسى از هر چه آفريده بزرگتر بود، سپس عرش را آفريد بزرگتر از كرسى.
٢- تفسير على بن ابراهيم بسندى تا يكى اصحاب كه از امام ششم پرسيده شد كه زمين بر چيست؟ فرمود: بر ماهى، گفتند ماهى بر چيست، فرمود: بر آب، آب بر چيست؟ فرمود: بر ثرى. ثرى بر چيست؟ فرمود: دانش دانشمندان در اينجا پايان يابد و از آن نگذرد.
٣- و از همان (٤١٨): بسندى از ابان بن تغلب كه پرسيدم از امام ششم ٧ را كه زمين بر چه است؟ فرمود: بر ماهى گفتم ماهى؟ فرمود: بر آب گفتم آب بر چى است؟ فرمود: بر صخره گفتم: صخره بر چيست؟ فرمود: بر شاخ نرّه گاوى املس