آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٧٢ - باب سى و پنجم در نوادر
بيان: «خدا فلك را آفريد تا آن را چرخانيد» شايد مقصود اينست كه افلاك و اختران درخشانش برابر تسلط دارند آن را برانگيزند و بگردانند و از هم بپاشند، و اين روايت از كلينى گذشت بدين مضمون: كه خدا تبارك و تعالى چون درياهاى زيرين را آفريد بر خود باليدند و جوشيدند و گفتند كدام چيز بر من چيره شود؟ و خدا زمين را آفريد و بر دوش آن پهن كرد و زبون شد، سپس زمين بر خود باليد. تا آخر خبر- و آن روشنتر است.
و آنچه در خصال است، راستانيست چنانچه نهان نباشد و شرح خبر در باب اول گذشت.
٢- در خصال (٥٨): بسندش از ابى جعفر ٧ در آنچه پيك معاويه در پرسشهاى شاه روم از حسن بن على ٧ پرسيد در پاسخ فرمود: اما آن ده چيز كه برخى سختتر از برخيند پس سختتر آفريده خدا عزّ و جلّ سنك است و سختتر از آن آهن است كه سنك ميبرد.
و سختتر از آهن آتش كه آن را ميگدازد، و سختتر از آتش آبست كه آن را خاموش ميكند، و سختتر از آب ابر است كه آن را بر ميدارد، و سختتر از ابر باد كه آن را بر ميدارد، و سختتر از باد فرشتهايست كه آن را ميفرستد، و سختتر از فرشته ملك الموت كه او را بميراند، و سختتر از او همان مرگ است كه جان ملك الموت را ميستاند، و سختتر از مرگ فرمان پروردگار جهانيانست كه مرگ را بميراند.
٣- در كتاب غارات ابراهيم بن محمّد ثقفى از شعبى كه ابن كواء با امير المؤمنين ٧ گفت: سختتر چيزى كه خدا آفريده چيست؟ فرمود: سخت آفريدههاى خدا ده تا است: كوههاى بلند و آهن كه كوهها را ببرد و آتش كه آهن را بخورد، و آب كه آتش را خاموش كند، و ابر مسخر ميان آسمان و زمين كه آب را بردارد، و باد كه ابر را بدوش دارد، و آدمى كه با دو دست خود حائل سازد و بدنبال كار رود، و هستى كه بر آدمى چيره گردد، و خواب كه بر هستى چيره شود