آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٤٠ - آيات قرآن مجيد

باب سى و چهارم در معادن و احوال جمادات و طبايع و تأثيرات آنها و انقلابات جواهر و برخى نوادر

آيات قرآن مجيد:

- الحجر (١٩) و رويانديم در آن از هر چيز سنجيده ٢- النحل (٤٨- ٤٩) آيا ننگرند بدان چه خدا از هر چيزى آفريده بر ميگردد سايه‌اش از راست و چپ منقاد براى خدا و آنها زبونند براى خدا سجده كند آنچه در آسمانها و در زمين است از جانور و فرشته‌ها و آنان سر بزرگى ندارند.

٣- اسرى (٤٤) تسبيح گويند برايش هفت آسمان و زمين و هر كه در آنها است و چيزى نيست جز تسبيح گويد بسپاسش ولى نفهميد تسبيح آنها را راستى كه او بردبار و پر آمرزنده است.

٤- الأنبياء (٦٩) گفتيم اى آتش سرود و سلامت باش بر ابراهيم ٧٩ و مسخر كرديم با داود كوهها را تا تسبيح كنند و پرنده‌ها و بوديم كارفرما* آموختيمش صنعت زره سازى براى شما تا شما را در نبردتان نگهدارى كنند آيا شما شكرگزاريد* براى سليمان بود باد تند روان ميشد بفرمانش تا زمينى كه مبارك كرديم در آن.

٥- الحجّ (١٨) آيا ننگرى كه براى خدا سجده آرد هر كه در آسمانها و هر كه در زمين است و خورشيد و ماه و اختران و كوهها و درخت و جانوران و بسيارى از مردم و بسيارى را عذاب بايست است.

٦- سبا (١٠- ١٢) و البته داديم بداود فضلى اى كوهها باز گرديد بهمراهش و پرنده‌ها و نرم كرديم برايش آهن را- تا قول خدا- و روان كرديم برايش چشمه قطر را، مس زرد معدنى ٧- فاطر (٤١) راستى خدا نگهدارد آسمانها و زمين را كه از جا بدر روند