آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٣٢٥ - روايات

و كار كند و منى زن بپذيرد، جالينوس و پيروانش گفتند: هر كدام را نيروى بستن و پذيرش هست، و حق اينست كه نزاع در اطلاق منى برطوبت زن لفظى است و سودى ندارد، و اخبار بسيارى گذشت كه فرزند از هر دو منى زايد، و سخنى در آخر باب در باره آن بيايد.

٧٢- در تفسير على بن ابراهيم: فرمود خدا «منزه است كه آفريده همه جفتها را از آنچه زمين روياند و از خودشان و از آنچه ندانند، ٣٥- يس» كه بسندى از امام ششم ٧ بمن باز گفت پدرم، نطفه از آسمان بزمين افتد بگياه و ميوه و درخت، و مردم و بهائم از آن خورند و در آنها روان شود.

٧٣- در علل (ج ٢ ص ١٨١): بسندش از امام ششم ٧ كه فرمود:

آدميزاده در شكم مادرش بر پا است كه خدا فرموده: «البته آدمى را در رنج آفريديم، ٤- البلد» و جز آدمى سرش برابر او است و دو دستش پيش او، ٧٤- تفسير على بن ابراهيم‌ وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ سُلالَةٍ مِنْ طِينٍ‌ فرمود: سلاله خالص خوراك و نوشابه‌ايست كه نطفه شود مايه از سلاله نطفه دارد و سلاله جوهر خوراك و نوشابه است و خوراك هم از گل است و اين است معنى سلاله گل، و آن را در جايگاه استوارى نهاديم، يعنى در خايه و آنگه در رحم «سپس ساختيم نطفه را علقه» تا فرمايد- أَحْسَنُ الْخالِقِينَ‌، اينها همه تحول چيزى است بچيزى، نطفه در رحم ٤٠ روز است وانگه علقه شود.

٧٥- قولش‌ وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ‌- تا قولش‌ ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ شش دور است و در هر دورى تحولى است و ديه معينى، در نطفه ٢٠ دينار، در علقه ٤٠ دينار، در مضغه ٦٠ دينار، در استخوان ٨٠ دينار و چون گوشت آورده باشد صد دينار تا بانگ كند و ديه تمام گيرد.

٧٦- در روايت ابى جارود (٤٤٠) از امام پنجم ٧ در ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ فرمود دميدن جان است در آن.

و از همان (٥١١) «آغاز كرد خلق آدمى را از گل» گفت او آدم بود كه‌