آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٣٨ - باب سى و سوم در حرمت خوردن خاك و آنچه از آن حلال شده
قولى است كه آرى چون جواز آن در اخبارى رسيده و با عمومات ادله حلال بودن حرام هنگام اضطرار تأييد مىشود و گفته شده، نه، چون اين اخبار صالح براى تخصيص اخبار حرمت نيستند و از دارو ساختن حرام هم منع شده، و بيشتر فقهاء باخبار جواز اعتناء نكردند و جوازش را فرع جواز مداوا باحرام دانستند، و از اين رو گل مختوم را هم بدان پيوستند و اگر چه خبرى براى جواز ندارند.
محقق- ره- در شرايع گفته: و در باره گل ارمنى روايت حسنهايست براى جواز چون سودى دارد كه بدان ناچارند، شهيد ثانى- ره- گفته محل گفتگو در باره خوردن گل آنجا است كه نيازى بدان نيست، زيرا برخى گلها خواص و سودها دارند كه در جز آنها نيست و چون براى دارو بدانها ناچار شوند بقول پزشك دانا كه گمان راستگوئيش رود جائز است باندازه رفع نياز از آن خورد بعموم قول خدا- تعالى «پس هر كه بدان ناچار شود بىستمكاري و تجاوز كارى بر او گناهى نباشد.» و روايت وارد است در جواز خوردن گل ارمنى و آن گل مخصوصى است كه از ارمنيه آورند، و براى وباء و اسهال و جز آن سودمند است چنانچه در كتب طب ياد شده و مانند آنست گل مختوم، و بسا منع شده بعموم ادله حرمت گل و بدليل قول آن حضرت ٧ «درمان شما بر چيزى كه بر شما حرام است نهاده نشده» و قول او ٦ «شفاء نيست در حرام».
و جواب اينست كه اين عمومات بدان ادله تخصيص يابند و هم بقول آن حضرت ٦ كه «لا ضرر و لا اضرار» و آن دو خبر كه شفاء در حرام نيست بجاى خود درستند چون ما گوئيم در حال ضرورت حرام نيستند و مقصود خبر اينست كه تا حرامند شفاء ندارند، و موضع اختلاف در آنجا است كه ترس از مردن بيمار نباشد و گر نه بىاشكال جائز است- پايان- و بحث كامل در باب تداوى بحرام در باب خود بيايد ان شاء اللَّه تعالى.
ابن فهد- ره- گفته: هر گاه نياز بخصوص گل ارمنى باشد جائز است خوردن آن نه جز آن، و گفتهاند كه آن خاك گور اسكندر است و فرق ميان آن و تربت امام حسين