آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٣٢٦ - روايات

فرزندانش را از سلاله يعنى شيره خوردنى و نوشيدنى «آبى زبون» فرمود: نطفه منى است «پس او را ساخت» يعنى از نطفه علقه نمود و از علقه مضغه و سپس جان در او دميد.

٧٧- و از همان (٦٠٥) در روايت ابى جارود از امام پنجم ٧ در قولش «ببخشد بهر كه خواهد دخترها. ٥٠- الشورى» يعنى پسر با آنها نباشد و «ببخشد بهر كه خواهد پسرها» كه دختر با آنها نباشد «يا جفت كندشان پسران و دختران» يعنى بهر كه خواهد پسران و دختران با هم بخشد.

٧٨- و از همان (..): بسندى كه يحيى بن اكثم مسائلى از موسى بن على پرسيد و در ضمنشان گفت: بمن بگو از قول خدا «يا جفت كند خداشان پسران و دختران» آيا خدا بنده‌هاى نرش را تزويج كند با اينكه قوم لوط را بخاطر آن كيفر داد؟ و موسى از برادرش امام دهم پرسيد و در جوابش فرمود: كه قولش «يا تزويج كند آنها را پسران و دختران» راستش خدا تزويج كند بمردهاى فرمانبر ماده‌هائى از حور العين و زنان فرمانبر را تزويج كند بمردان فرمانبر، و معاذ اللَّه كه خدا قصد كند آنچه را تو در خاطر گرفتى از روى اشتباه براى رخصت جستن در اين كار زشت.

بيان: نهان نيست كه آنچه فرموده از سياق آيه بدور است، و شايد بر سبيل تنزل باشد يعنى اگر مقصود از تزويج زناشوئى باشد اين محمل خوبيست، يا اينكه اين معنى از بطون آيه است، و ممكن است با سياق آيه هم جورش كرد كه منظور بيان حال همه افراد بشر يا خصوص مؤمنان باشد در باره ازدواج و اولاد، زيرا يا در دنيا زناشوئى كردند يا نه و اگر كردند يا بدانها دختران دهد يا پسران يا بى‌آنها يا بآنها پسران بخشد با دختران يا بى‌آنها بر سبيل منع خلو با آنها را نازاد ساخته كه فرزند ندارند، و اگر زناشوئى نكردند خدا مردان و زنان مؤمن را در آخرت تزويج نمايد بهم.

٧٩- در تهذيب: بسندى از ابى جرير قمى كه از امام هفتم ٧ پرسيدم كه‌