نطفه چندى ديه دارد؟ و از ديه علقه، و مضغه مخلقه و آنچه در ارحام است، فرمود در شكم مادرش بدنبال هم آفريده شود، ٤٠ روز نطفه است، ٤٠ روز علقه ٤٠ روز مضغه، ديه نطفه ٤٠ دينار است و از علقه ٦٠ دينار، در مضغه ٨٠ دينار و چون باستخوان گوشت روئيد ١٠٠ دينار: خدا فرموده‌ ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ‌ اگر مرد است ديه مرد دارد و اگر زن است ديه زن.

٨٠- در معانى الاخبار (٥ و ٤): بسندى كه داود رقى بامام ششم گفت:

قربانت مردم گويند چون حمل شش ماهه شود خدا از خلقش فارغ شده، و ابو الحسن ٧ باو فرمود: اى داود تو دعا كن براى فرزند گو اينكه با دريدن پرده صفا باشد كه با فرزند از شكم مادر بيرون آيد كه خدا عزّ و جلّ هر چه خواهد ميكند.

٨١- در اقبال كه حسين بن علي ٧ در دعاء روز عرفه فرموده: آغاز آفرينشم كردى بنعمت خود پيش از اينكه نامى داشته باشم، مرا از خاك آفريدى و در پشت پدرها جا دادى آسوده از مرگ و مير و پيوسته از صلبى برحمى كوچيدم در روزگاران گذشته، از مهر و لطف و احسانت بمن در دولت كافرانم بيرون نياوردى كه عهد تو را شكستند و رسولانت را دروغ شمردند، و از مهربانى و تو جهت مرا در دوران هدايتى كه آماده كردى بدنيا آوردى، و از آن پيش با من خوب كردى و نعمت دادى و از منى ريخته مرا شروع كردى و در سه ظلمت ميان گوشت و پوست و خونم نهادى، و مرا بآفرينشم انگشت نما نكردى و كارم را بخودم وانگذاردى و مرا تمام ساخته بدنيا آوردى و در گهواره كه كودكى بچه بودم نگهداشتى، شير گوارا بمن روزى دادى، و دل دايه‌ها را بمن مهربان كردى و در سرپرستى، مادرانى دل سوزم وانهادى، و از پريان شب گردم حفظ كردى، و از بيش و كم سالم داشتى.

والائى اى مهربان اى بخشاينده، تا اينكه چون بانك سخن برداشتم نعمت‌هاى فراوان خود را بمن كامل نمودى و هر ساله‌ام پروريدى تا چون سرشتم بكمال رسيد و نهادم درست شد و با شعور حجت خود را بمن تمام كردى و شناخت خود را بمن الهام نمودى و از عجائب آفرينشت مرا بهراس افكندى و مرا بدان چه از بدائع‌