تحف العقول ت حسن زاده - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٨١١ - سخنان كوتاه از امام رضا

٣٥- زمانى بر مردم در رسد كه سلامت خواهى ده بخش باشد. نه بخش آن در دورى گزينى از مردم و يك بخش آن سكوت باشد.

٣٦- معمّر بن خلّاد به امام رضا ٧ عرض كرد: خداوند در گشايش و فرج شما شتاب فرمايد! امام ٧ فرمود: اى معمّر اين گشايش از آن شماست ولى به خدا سوگند كه گشايش و فرج من جز كيسه‌اى كه يك مشت آرد نرم در آن ريخته شده و سر به مهر باشد، نيست.

٣٧- يارى تو به ناتوان از برترين صدقه‌ها باشد.

٣٨- بنده تا سه ويژگى را دارا نباشد حقيقت ايمان را كامل درنيابد. عميق نگرى در دين و نيك اندازه‌گيرى مخارج زندگى و شكيب بر بلاها و ناگوارى‌ها.

٣٩- امام رضا ٧ به ابى هاشم داود بن قاسم جعفرى فرمود: اى داود! بى‌ترديد ما را بر گردن شما به خاطر پيامبر ٦ حقّى است و شما را نيز بر گردن ما حقّى است، پس هر كه به حقّ ما شناخت يابد حقّش بر ما واجب گردد و هر كه به حقّ ما شناخت نيابد، حقى بر گردن ما ندارد.

٤٠- امام رضا ٧ روزى در مجلس مأمون كه ذو الرياستين هم بود، حضور يافت و در باره شب و روز و اينكه كدامين از آن دو پيشتر از ديگرى آفريده شده، گفتگو به ميان آمد و ذو الرّياستين از امام رضا ٧ در اين مورد پرسيد. امام رضا ٧ فرمود:

دوست دارى كه از قرآن جواب تو را بدهم يا از محاسبات خودت؟ عرض كرد:

نخست مى‌خواهم از حساب و اندازه‌گيرى جوابم دهيد. امام ٧ فرمود: آيا شما نمى‌گوييد كه طالع دنيا، سرطان است و حال آن كه ستارگان در برج شرف خود بودند.

عرض كرد: آرى. امام ٧ فرمود: پس زحل در ميزان، و مشترى در سرطان، و مريخ در جدى، و زهره در حوت، و قمر در ثور و خورشيد در ميان آسمان در حمل است و اين نباشد جز در روز. عرض كرد: پس، از كتاب [پرسش مرا جواب دهيد]. امام ٧ فرمود:

«نه خورشيد را سزد كه به ماه رسد و نه شب بر روز پيشى جويد». [يس (٣٦)، آيه ٤٠] يعنى روز پيش از شب بوده است.