تحف العقول ت حسن زاده - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٧٨٥ - و از گفتار امام رضا
پس فرمود: «اى مردم! مسلّما آن چيز در مورد طلا و نقره و خوردنى و آشاميدنى نيست». مردم گفتند: پس در اين صورت، آن را بفرماى. پس اين آيه را برايشان تلاوت فرمود. گفتند: اگر اين باشد، آرى [عمل مىكنيم] ولى بيشتر آنان به آن وفا نكردند. پس آنگاه ابو الحسن ٧ فرمود: پدرم، از جدّم، از پدرانش، از حسين بن علىّ عليهم السّلام به من روايت فرمود كه ايشان فرمودند: مهاجران و انصار نزد رسول خدا ٦ جمع شده و گفتند: اى رسول خدا، بىگمان شما براى خرج خويش و ميهمانانى كه به خدمت شما مىآيند مخارجى نياز داريد، اينها دارايىها و جانهاى ماست [كه تقديم شما مىكنيم] در باره آنها هر امرى بفرمايى به نيكى امر فرموده و داراى اجر هستى. [از آن] هر آنچه بخواهى بىهيچ دشوارى عطا كن و هر آنچه خواستى نگهدار. خداوند عزيز و جليل روح الامين [جبرائيل ٧] را فرو فرستاد و فرمود: اى محمّد، «بگو به ازاى آن رسالت، پاداشى از شما خواستار نيستم، مگر دوستى در باره خويشاوندان» [شورى (٤٢)، آيه ٢٣] پس از من خويشاوندانم را آزار ندهيد. آنان خارج شدند و بعضى از آنان گفتند: چيزى رسول خدا را وانداشت كه از گفته ما سرباز زند مگر اينكه پس از او ما را به [دوست داشتن] خويشاوندانش وادارد. آن آيه چيزى نبود جز دروغى كه در همان جا بر بافته بود- و اين سخن آنان، [تهمت] بزرگى بود. آنگاه خداوند اين آيه را فرو فرستاد: «يا مىگويند: «اين [كتاب] را بر بافته است». بگو: «اگر آن را بر بافته باشم، در برابر خدا اختيار چيزى براى من نداريد. او آگاهتر است به آنچه [با طعنه] به آن فرو مىرويد. گواه بودن او ميان من و شما بس است، و اوست آمرزنده مهربان». [احقاف (٤٦)، آيه ٨] پس پيامبر به دنبالشان فرستاد و فرمود: آيا چيز جديدى پيش آمده است؟ گفتند: آرى به خدا، اى رسول خدا بعضى از ما سخنان [تهمت آميز] بزرگى را گفتند و ما آن را بد و ناپسند شمرديم، پس رسول خدا ٦ [آن آيه را] تلاوت فرمود و آنان به شدت گريستند، در آن هنگام خداى تعالى [اين آيه را] فرو فرستاد كه «و اوست كسى كه توبه را از بندگان خود مىپذيرد و از گناهان در مىگذرد و آنچه مىكنيد مىداند». [شورى (٤٢)، آيه ٢٥] پس اين ششمى. و امّا هفتم:
خداوند مىفرمايد: «خدا و فرشتگانش بر پيامبر درود مىفرستند. اى كسانى كه ايمان آوردهايد بر او درود فرستيد و سلامتى در شأن او گوييد». [احزاب (٣٣)، آيه ٥٦] و بىگمان دشمنان [نيز] مىدانستند كه آنگاه كه اين آيه فرو فرستاده شد، عرض شد: اى رسول خدا! به تحقيق ما [چگونگى] سلام نمودن بر تو را دانستيم ولى چگونه بر تو درود فرستيم؟