تحف العقول ت حسن زاده - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٨٧ - آدابى كه أمير المؤمنين على
و كسى كه در انتظار حاكميّت ما باشد همچون كسى است كه در راه خدا به خون خود درغلطد. هر كس هنگام جنگ ما حاضر باشد و فرياد دادخواهى ما را بشنود ولى ما را يارى نكند، خداوند او را به روى در دوزخ افكند. آنگاه كه مردم برانگيخته شوند و راهها بسته شود، ما در بهشت هستيم و باب حطّه [ريزش گناه] خواهيم بود كه همان باب سلامت است كه هر كس به آن درآيد نجات بيابد و هر كس تخلّف نمايد هلاك گردد. خداوند عزّ و جلّ به ما آغاز كرده و به ما نيز پايان دهد و به ما هر آنچه را بخواهد محو مىكند و به ما روزگار دشوار را ببرد و به خاطر ما باران مىفرستد؛ پس [مواظب باشيد] فريبنده، شما را از خدا فريبتان ندهد؛ هنگامى كه قائم ما قيام نمايد، آسمان باران رحمت ببارد و زمين گياهش را بروياند و كينه از دلهاى بندگان برود و درندگان و چهارپايان با هم مسالمت آميز زندگى نمايند تا آنجا كه يك زن به تنهايى از عراق تا شام را طى نمايد و جز بر سبزهزار گام ننهد و سبدش بر سرش باشد و درندهاى به او آسيب نرساند و او نيز از درندهاى نترسد.
اگر بدانيد در ميان دشمنان به سر بردن و بردبارى نمودن در برابر سخنان آزار دهندهاى كه از آنها مىشنويد چه پاداشى دارد، هر آينه چشمهايتان [از خوشحالى] روشن مىشود. چون مرا از دست دهيد، جريانهايى پس از من خواهيد ديد كه هر يك از شما از دست ظلم و تجاوز و خودپسندى و استبداد و سبك شمردن حقّ خدا و از ترسى كه هر يك از شما بر جان خود دارد، آرزوى مرگ نمايد؛ پس چون چنين روزى شد «همگى به ريسمان خدا چنگ زنيد و پراكنده نشويد». [سوره آل عمران (٣)، آيه ١٠٣] و بر شكيبايى و نماز و تقيّه پيشه نماييد و بدانيد همانا خداوند عزّ و جلّ بندگانى را كه هر لحظه به رنگى در مىآيند [بوقلمون صفت هستند] دشمن مىدارد و از حقّ و اهل آن دست برنداريد؛ زيرا هر كس ديگرى را به جا ما انتخاب نمايد، نابود گردد و دنيا را هم از دست بدهد و با حسرت و گناه از دنيا چشم فرو بندد. هر گاه يكى از شما وارد منزل خود شود به خانوادهاش سلام نمايد اگر خانواده نداشته باشد چنين بگويد:
«سلام بر ما از جانب پروردگارمان» و هنگام ورود به منزل خود سوره «توحيد» را بخواند كه فقر را از بين ببرد. به كودكان خود نماز بياموزيد و چون به هشت سالگى پا نهادند پىگير نماز خواندنشان باشيد [اين امر را جدّى بگيريد].
از نزديك شدن به سگها خوددارى نماييد؛ زيرا هر كس به سگ كه تر نيست برخورد نمايد لازم است بر جامهاش آب بپاشد و اگر آن سگ تر است بايد جامه خود را بشويد.